Η πολύμηνη αναμονή για το ποιες θα είναι οι περίφημες διατάξεις που θα αφορούν την «μεταρρύθμιση» του ασφαλιστικού, έληξε στις 6 Μαρτίου, οπότε και μας τις πέταξαν στα μούτρα.
Χωρίς καμία ντροπή, ο λυσσασμένος νεοφιλελευθερισμός της ΝΔ, προβλέπει συνοπτικά:
1.Την αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης των μητέρων με ανήλικο κατά 5 έτη στο 55ο. Μάλιστα, σε ορισμένες περιπτώσεις (ασφαλισμένες από το 1993 και μετά) το μέτρο (συν 12 μήνες το χρόνο) ξεκινά από το 2009. Δεν δίνεται δηλαδή ο μεταβατικός χρόνος των 5 ετών.2. Σε άλλες περιπτώσεις, όπως ασφαλισμένες με ανήλικο προ του 1992, που προβλέπεται μεταβατικός χρόνος (από το 2013 και μετά η αύξηση του ηλικιακού ορίου στο 55ο), έρχεται το πέναλτι της περικοπής 6% το χρόνο (και για μία 5ετία) από το 2009. Άρα, είναι δώρο - άδωρο η μεταβατική περίοδος αφού όποια γυναίκα παραμείνει θα λάβει μικρότερη σύνταξη.3. Οι ασφαλισμένοι από το 1983 και μετά θα συνταξιοδοτηθούν στο 60ό έτος με 35ετία (από 58ο), οι γυναίκες στο 60ό, επίσης, από το 57ο.4. Τίθεται ηλικιακό όριο (58ο) ακόμη και στην 37ετία (το 2002 που καθιερώθηκε ήταν χωρίς όριο).5. Οι γυναίκες-ελεύθεροι επαγγελματίες πάνε στο 60ό με 35 έτη ασφάλισης.6. Οι μητέρες θα πρέπει στο 50ό έτος να έχουν ταυτόχρονα ανήλικο και να έχουν 25 χρόνια (ή 20 ανάλογα αν προέρχονται από τον ευρύτερο δημόσιο τομέα) ασφάλισης για να βγουν στη σύνταξη στα 55. Έτσι, μια γυναίκα που είχε στο 47ο ανήλικο και 25 έτη εργασίας τα νέα μέτρα την «πιάνουν» και θα βγει στη σύνταξη στο 60ό έτος! Άρα μια γυναίκα θα πρέπει να αρχίσει να δουλεύει πριν από τα 25 έτη και να γεννήσει το νωρίτερο στα 33 για να... ευνοηθεί και να βγει στη σύνταξη στο 55ο έτος.7. Οι τρίτεκνες θα συνταξιοδοτηθούν στο 55ό από το 50ό σήμερα.8. Οι επικουρικές περικόπτονται δραματικά στο 20% με 35ετία, σταδιακά από το 2013. Για 15 έτη η επικουρική πέφτει στο 8%!
Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί και το εξής ανήκουστο.Όσοι βρίσκονται ήδη στην σύνταξη δεν πρόκειται να δουν αύξηση ξανά ποτέ στη ζωή τους στην επικουρική, μέχρι αυτή να φτάσει στο 20% της σύνταξής τους.9. Για να λάβει κάποιος σύνταξη στο 80% θα πρέπει να εργαστεί μέχρι το 68ο έτος (3,3% για κάθε επιπλέον χρόνο) και για 38 έτη (στο 63ο για τους ασφαλισμένους προ του 1993).11. Στα βαρέα, τα οποία υποτίθεται ότι θα εξαιρούνταν των διατάξεων, το όριο ηλικίας αυξάνει κατά δύο έτη στο 57ο.12. Αυξάνονται στα 100 (από 50) τα ένσημα για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και στα 120 για παροχές σε χρήμα και μάλιστα από το 2009 (στα 80 και 100 αντιστοίχως για τους οικοδόμους).13. Η άδεια μητρότητας θα αυξηθεί κατά έξι μήνες, δυνητικά, και η μητέρα θα λαμβάνει αποδοχές από τον ΟΑΕΔ ίσες με τον εκάστοτε κατώτατο μισθό (περίπου 660 ευρώ σήμερα).14. Ο πλασματικός χρόνος φτάνει τα 5 χρόνια (από 4,5 σήμερα) για τα τρία παιδιά (που αποκτήθηκαν μετά το 2000).
Με το «Ασφαλιστικό Κεφάλαιο Αλληλεγγύης Γενεών» θα ενισχυθεί και το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, μέσα από έσοδα των αποκρατικοποιήσεων - ιδιωτικοποιήσεων, η κλοπή των αποθεματικών των «υγιών» ταμείων και η αύξηση του ΦΠΑ (που θα σημάνει νέο τεράστιο κύμα ακρίβειας σε βάρος του ήδη λεηλατημένου εργατικού εισοδήματος).
Οι εργαζόμενοι θα αναγκαστούν να στραφούν όλο και περισσότερο στην ιδιωτική ασφάλιση και περίθαλψη. Η ανεργία σε αρκετούς κλάδους θα αυξηθεί αφού αρκετοί εργαζόμενοι θα υποχρεώνονται να παραμένουν στην υπηρεσία, ενώ άλλοι θα περνούν αναγκαστικές περιόδους ανεργίας μέχρι να συμπληρώσουν τα νέα αυξημένα όρια ηλικίας.
Τα λεγόμενα «ρετιρέ» της κυβέρνησης είναι οι μητέρες νέων και ανηλίκων,όσοι δουλεύουν με ελαστικές συνθήκες εργασίας, όλος ο ιδιωτικός τομέας τελικά, ο οποίος κατά την άποψη των κρατούντων αμείβεται πλουσιοπάροχα, βουτηγμένος στα προνόμια και τα εργασιακά δικαιώματα.Ή μας περνάνε για ηλίθιους ή για ανεγκέφαλους για να το θέσουμε κομψά. Κάτι άλλο δεν μπορεί να συμβαίνει.
Πρόκειται για την τελική και χειρότερη επίθεση του Κεφαλαίου στα εργατικά δικαιώματα.Επίθεση η οποία άρχισε το 1991 με τον νόμο Σιούφα, συνεχίστηκε το 2002 με τον νόμο Ρέππα και ολοκληρώνεται (?) σήμερα με αυτό το απαράδεκτο νομοσχέδιο εκατοντάδων άρθρων, τα οποία μάλιστα θα πρέπει να ψηφιστεί μέσα σε 2 μόνο εβδομάδες.
Φυσικά θέμα αυτού του κειμένου δεν είναι να επισημάνει ότι αθετήθηκαν προεκλογικές υποσχέσεις του Καραμανλή περί μη αύξησης των ορίων ηλικίας κλπ κλπ, αφού αυτό θεωρείται ως δεδομένο και κυρίαρχο στοιχείο «λειτουργίας» της κοινοβουλευτικής μας δημοκρατίας, από την οποία απουσιάζει το οποιοδήποτε ψήγμα κοινωνικού ελέγχου από την επομένη των εκλογών μέχρι την ημέρα διεξαγωγής των επόμενων.
Το ζήτημα για εμάς είναι το τι κάνει η Εργατική τάξη. Είναι φανερό, πως όχι αυτά που θα έπρεπε και θα μπορούσε.Σε λίγο θα κλείσουμε μια εικοσιετία τρομαχτικών ηττών,εσωστρέφειας, παραίτησης.Ούτε μία νίκη σε εθνικό επίπεδο καταγεγραμμένη.Ως ήττα θεωρούμε και την αναβολή έστω για κάποια χρόνια την κατάθεση ενός νομοσχεδίου, σαν και αυτό για το οποίο σήμερα απεργούμε.
Εκτός από το κακό Κεφάλαιο, (το οποίο με την συμμετοχή των παρακάτω, μια χαρά καταφέρνει και κάνει τη δουλειά του) και κάποιος άλλος πρέπει να φταίει.Η ΓΣΕΕ λειτουργεί ως προθάλαμος για μελλοντικούς υπουργούς και βουλευτές, καθώς και ως δικαιολογία ύπαρξης και λειτουργίας ενός φορέα αντιφατικού από τη γέννησή του.Οι γαλάζιοι συνδικαλιστές της ΔΑΚΕ.Συνδικαλισμός και Δεξιά είναι δύο λέξεις που ετυμολογικά δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιούνται στην ίδια πρόταση.Ποιοί από εσάς θυμάστε ένα επιθετικό αίτημα της ΓΣΕΕ τις τελευταίες δεκαετίες?Κάποτε είχε ψελλίσει κάτι για το 35ωρο, γρήγορα ξεχάστηκε και αυτό.Όπως ξεχάστηκε και ο αγώνας (βασικά αυτός δεν έγινε ποτέ) για την ανατροπή της μείωσης των ποσοστών των προσαυξήσεων για υπερωρίες και αργίες που έγινε το καλοκαίρι του 2005 και τόσα άλλα. Στόχος μας δεν είναι να λειτουργήσουμε διασπαστικά, αλλά η όποια καλή θέληση απέναντι στη ΓΣΕΕ έχει εξαντληθεί εδώ και πολλά χρόνια, δυστυχώς θα προσθέταμε, γιατί ποιος θέλει μια πλήρως απαξιωμένη Γενική Συνομοσπονδία? Κανένας.
Εκτός ίσως από την «πρωτοπορία» της εργατικής τάξης, το ΠΑΜΕ. Πάντοτε δρώντας χωριστά από όλους τους υπολοίπους, χαμένοι στον μικρόκοσμο του κόμματος το οποίο αντιπροσωπεύουν και πλήρως ικανοποιημένοι με τις μέχρι τώρα κινητοποιήσεις τους και ποσοστά τους!!?? Αυτά άλλωστε αρκούν για την συνέχιση της δικαιολογίας της ύπαρξής τους.Το βήμα που θα φέρει ανατροπές, που θα φέρει νίκες, εδώ και κοντά έναν αιώνα το ΚΚΕ τους δεν το έκανε ποτέ, γιατί να το προσπαθήσει τώρα?
Τελικά τι απομένει?Μόνο κάποια πρωτοβάθμια σωματεία, τα οποία προσπαθούν με όλες τους τις δυνάμεις, αλλά χωρίς τη μαζική συμμετοχή όλων μας είναι φανερό ότι δεν μπορούν να καταφέρουν πάρα πολλά.
Ας μην ξεχάσουμε και τους «φίλους» δημοσιογράφους των μεγάλων καναλιών και σταθμών (και όχι μόνο), οι οποίοι αφού κατάφεραν να εξαιρεθούν στο παρόν νομοσχέδιο, το έχουν βουλώσει κανονικά.Που είναι οι δήθεν αγωνιστικές κραυγές του Δεκεμβρίου ότι «ο αγώνας είναι όλων των εργαζομένων και όχι μόνο των δημοσιογράφων»? Θέλουμε να είμαστε καλοπροαίρετοι απέναντι σε όλους, αλλά σε προκαλούν να φωνάξεις το γνωστό σύνθημα των 3 λέξεων που τους αφορά, έτσι δεν είναι?
Η Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση είναι μια προσπάθεια ανθρώπων που πιστεύουν στην αυτοοργάνωση και προσπαθούν αμεσοδημοκρατικά να αλλάξουν, στο βαθμό που μπορούν, το σημερινό γκρίζο τοπίο. Η συμμετοχή μας στην ίδρυση σωματείου επισφαλών εργαζομένων καθώς και των δημοσιογράφων τους οποίους ο κ. Σόμπολος δεν τους κάνει δεκτούς στην ΕΣΗΕΑ είναι δύο συγκεκριμένα παραδείγματα.
Η ΕΣΕ αποτελεί μια πανελλήνια συνομοσπονδία συντρόφων και ενώσεων.Όργανό της είναι μόνο η Γενική της Συνέλευση και όχι οποιαδήποτε ιδιοτελη,προσωπικά και όχι μόνο συμφέροντα.
Εκδίδει την μηνιαία εφημερίδα «ΕΠΙ ΤΑ ΠΡΟΣΩ» (Προς τα εμπρός) η οποία υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να βρίσκεται στα περισσότερα κεντρικά περίπτερα, πράγμα που δεν συμβαίνει αρκετές φορές και όχι με δική της ευθύνη.
Ως μοναδικούς οικονομικούς πόρους έχει τις εισφορές των μελών της, τα έσοδα από την εφημερίδα και τίποτε άλλο απίθανο ή πιθανό.
Η λογική «στράτευσης μελών» είναι καθολικά απορριπτέα από εμάς.Αυτό που θέλουμε να πετύχουμε είναι την ένταξη στην ΕΣΕ όλων αυτών που αντιλαμβάνονται το συνδικαλιστικό κίνημα ως κάτι ανεξάρτητο και υγιές, που αρνούνται την μοιρολατρία και την ιδιώτευση, που απαιτούν από τους εαυτούς τους και το κίνημα γενικότερα όχι μόνο μία, αλλά πολλές νίκες, επιτέλους.
Αιτήματά μας είναι:
ΔΙΜΕΡΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ (ΚΡΑΤΟΣ-ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ) ΤΟΥ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
ΕΞΑΛΕΙΨΗ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΣΦΑΛΕΙΑΣ
ΔΩΡΕΑΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ - ΙΣΗ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΙΑΤΡΟΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΝΟΜΙΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ
ΕΙΔΙΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΒΑΡΕΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΘΗΝΑΣ
ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΕΠΙ ΤΑ ΠΡΟΣΩ» / www.ese.gr
Χωρίς καμία ντροπή, ο λυσσασμένος νεοφιλελευθερισμός της ΝΔ, προβλέπει συνοπτικά:
1.Την αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης των μητέρων με ανήλικο κατά 5 έτη στο 55ο. Μάλιστα, σε ορισμένες περιπτώσεις (ασφαλισμένες από το 1993 και μετά) το μέτρο (συν 12 μήνες το χρόνο) ξεκινά από το 2009. Δεν δίνεται δηλαδή ο μεταβατικός χρόνος των 5 ετών.2. Σε άλλες περιπτώσεις, όπως ασφαλισμένες με ανήλικο προ του 1992, που προβλέπεται μεταβατικός χρόνος (από το 2013 και μετά η αύξηση του ηλικιακού ορίου στο 55ο), έρχεται το πέναλτι της περικοπής 6% το χρόνο (και για μία 5ετία) από το 2009. Άρα, είναι δώρο - άδωρο η μεταβατική περίοδος αφού όποια γυναίκα παραμείνει θα λάβει μικρότερη σύνταξη.3. Οι ασφαλισμένοι από το 1983 και μετά θα συνταξιοδοτηθούν στο 60ό έτος με 35ετία (από 58ο), οι γυναίκες στο 60ό, επίσης, από το 57ο.4. Τίθεται ηλικιακό όριο (58ο) ακόμη και στην 37ετία (το 2002 που καθιερώθηκε ήταν χωρίς όριο).5. Οι γυναίκες-ελεύθεροι επαγγελματίες πάνε στο 60ό με 35 έτη ασφάλισης.6. Οι μητέρες θα πρέπει στο 50ό έτος να έχουν ταυτόχρονα ανήλικο και να έχουν 25 χρόνια (ή 20 ανάλογα αν προέρχονται από τον ευρύτερο δημόσιο τομέα) ασφάλισης για να βγουν στη σύνταξη στα 55. Έτσι, μια γυναίκα που είχε στο 47ο ανήλικο και 25 έτη εργασίας τα νέα μέτρα την «πιάνουν» και θα βγει στη σύνταξη στο 60ό έτος! Άρα μια γυναίκα θα πρέπει να αρχίσει να δουλεύει πριν από τα 25 έτη και να γεννήσει το νωρίτερο στα 33 για να... ευνοηθεί και να βγει στη σύνταξη στο 55ο έτος.7. Οι τρίτεκνες θα συνταξιοδοτηθούν στο 55ό από το 50ό σήμερα.8. Οι επικουρικές περικόπτονται δραματικά στο 20% με 35ετία, σταδιακά από το 2013. Για 15 έτη η επικουρική πέφτει στο 8%!
Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί και το εξής ανήκουστο.Όσοι βρίσκονται ήδη στην σύνταξη δεν πρόκειται να δουν αύξηση ξανά ποτέ στη ζωή τους στην επικουρική, μέχρι αυτή να φτάσει στο 20% της σύνταξής τους.9. Για να λάβει κάποιος σύνταξη στο 80% θα πρέπει να εργαστεί μέχρι το 68ο έτος (3,3% για κάθε επιπλέον χρόνο) και για 38 έτη (στο 63ο για τους ασφαλισμένους προ του 1993).11. Στα βαρέα, τα οποία υποτίθεται ότι θα εξαιρούνταν των διατάξεων, το όριο ηλικίας αυξάνει κατά δύο έτη στο 57ο.12. Αυξάνονται στα 100 (από 50) τα ένσημα για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και στα 120 για παροχές σε χρήμα και μάλιστα από το 2009 (στα 80 και 100 αντιστοίχως για τους οικοδόμους).13. Η άδεια μητρότητας θα αυξηθεί κατά έξι μήνες, δυνητικά, και η μητέρα θα λαμβάνει αποδοχές από τον ΟΑΕΔ ίσες με τον εκάστοτε κατώτατο μισθό (περίπου 660 ευρώ σήμερα).14. Ο πλασματικός χρόνος φτάνει τα 5 χρόνια (από 4,5 σήμερα) για τα τρία παιδιά (που αποκτήθηκαν μετά το 2000).
Με το «Ασφαλιστικό Κεφάλαιο Αλληλεγγύης Γενεών» θα ενισχυθεί και το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, μέσα από έσοδα των αποκρατικοποιήσεων - ιδιωτικοποιήσεων, η κλοπή των αποθεματικών των «υγιών» ταμείων και η αύξηση του ΦΠΑ (που θα σημάνει νέο τεράστιο κύμα ακρίβειας σε βάρος του ήδη λεηλατημένου εργατικού εισοδήματος).
Οι εργαζόμενοι θα αναγκαστούν να στραφούν όλο και περισσότερο στην ιδιωτική ασφάλιση και περίθαλψη. Η ανεργία σε αρκετούς κλάδους θα αυξηθεί αφού αρκετοί εργαζόμενοι θα υποχρεώνονται να παραμένουν στην υπηρεσία, ενώ άλλοι θα περνούν αναγκαστικές περιόδους ανεργίας μέχρι να συμπληρώσουν τα νέα αυξημένα όρια ηλικίας.
Τα λεγόμενα «ρετιρέ» της κυβέρνησης είναι οι μητέρες νέων και ανηλίκων,όσοι δουλεύουν με ελαστικές συνθήκες εργασίας, όλος ο ιδιωτικός τομέας τελικά, ο οποίος κατά την άποψη των κρατούντων αμείβεται πλουσιοπάροχα, βουτηγμένος στα προνόμια και τα εργασιακά δικαιώματα.Ή μας περνάνε για ηλίθιους ή για ανεγκέφαλους για να το θέσουμε κομψά. Κάτι άλλο δεν μπορεί να συμβαίνει.
Πρόκειται για την τελική και χειρότερη επίθεση του Κεφαλαίου στα εργατικά δικαιώματα.Επίθεση η οποία άρχισε το 1991 με τον νόμο Σιούφα, συνεχίστηκε το 2002 με τον νόμο Ρέππα και ολοκληρώνεται (?) σήμερα με αυτό το απαράδεκτο νομοσχέδιο εκατοντάδων άρθρων, τα οποία μάλιστα θα πρέπει να ψηφιστεί μέσα σε 2 μόνο εβδομάδες.
Φυσικά θέμα αυτού του κειμένου δεν είναι να επισημάνει ότι αθετήθηκαν προεκλογικές υποσχέσεις του Καραμανλή περί μη αύξησης των ορίων ηλικίας κλπ κλπ, αφού αυτό θεωρείται ως δεδομένο και κυρίαρχο στοιχείο «λειτουργίας» της κοινοβουλευτικής μας δημοκρατίας, από την οποία απουσιάζει το οποιοδήποτε ψήγμα κοινωνικού ελέγχου από την επομένη των εκλογών μέχρι την ημέρα διεξαγωγής των επόμενων.
Το ζήτημα για εμάς είναι το τι κάνει η Εργατική τάξη. Είναι φανερό, πως όχι αυτά που θα έπρεπε και θα μπορούσε.Σε λίγο θα κλείσουμε μια εικοσιετία τρομαχτικών ηττών,εσωστρέφειας, παραίτησης.Ούτε μία νίκη σε εθνικό επίπεδο καταγεγραμμένη.Ως ήττα θεωρούμε και την αναβολή έστω για κάποια χρόνια την κατάθεση ενός νομοσχεδίου, σαν και αυτό για το οποίο σήμερα απεργούμε.
Εκτός από το κακό Κεφάλαιο, (το οποίο με την συμμετοχή των παρακάτω, μια χαρά καταφέρνει και κάνει τη δουλειά του) και κάποιος άλλος πρέπει να φταίει.Η ΓΣΕΕ λειτουργεί ως προθάλαμος για μελλοντικούς υπουργούς και βουλευτές, καθώς και ως δικαιολογία ύπαρξης και λειτουργίας ενός φορέα αντιφατικού από τη γέννησή του.Οι γαλάζιοι συνδικαλιστές της ΔΑΚΕ.Συνδικαλισμός και Δεξιά είναι δύο λέξεις που ετυμολογικά δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιούνται στην ίδια πρόταση.Ποιοί από εσάς θυμάστε ένα επιθετικό αίτημα της ΓΣΕΕ τις τελευταίες δεκαετίες?Κάποτε είχε ψελλίσει κάτι για το 35ωρο, γρήγορα ξεχάστηκε και αυτό.Όπως ξεχάστηκε και ο αγώνας (βασικά αυτός δεν έγινε ποτέ) για την ανατροπή της μείωσης των ποσοστών των προσαυξήσεων για υπερωρίες και αργίες που έγινε το καλοκαίρι του 2005 και τόσα άλλα. Στόχος μας δεν είναι να λειτουργήσουμε διασπαστικά, αλλά η όποια καλή θέληση απέναντι στη ΓΣΕΕ έχει εξαντληθεί εδώ και πολλά χρόνια, δυστυχώς θα προσθέταμε, γιατί ποιος θέλει μια πλήρως απαξιωμένη Γενική Συνομοσπονδία? Κανένας.
Εκτός ίσως από την «πρωτοπορία» της εργατικής τάξης, το ΠΑΜΕ. Πάντοτε δρώντας χωριστά από όλους τους υπολοίπους, χαμένοι στον μικρόκοσμο του κόμματος το οποίο αντιπροσωπεύουν και πλήρως ικανοποιημένοι με τις μέχρι τώρα κινητοποιήσεις τους και ποσοστά τους!!?? Αυτά άλλωστε αρκούν για την συνέχιση της δικαιολογίας της ύπαρξής τους.Το βήμα που θα φέρει ανατροπές, που θα φέρει νίκες, εδώ και κοντά έναν αιώνα το ΚΚΕ τους δεν το έκανε ποτέ, γιατί να το προσπαθήσει τώρα?
Τελικά τι απομένει?Μόνο κάποια πρωτοβάθμια σωματεία, τα οποία προσπαθούν με όλες τους τις δυνάμεις, αλλά χωρίς τη μαζική συμμετοχή όλων μας είναι φανερό ότι δεν μπορούν να καταφέρουν πάρα πολλά.
Ας μην ξεχάσουμε και τους «φίλους» δημοσιογράφους των μεγάλων καναλιών και σταθμών (και όχι μόνο), οι οποίοι αφού κατάφεραν να εξαιρεθούν στο παρόν νομοσχέδιο, το έχουν βουλώσει κανονικά.Που είναι οι δήθεν αγωνιστικές κραυγές του Δεκεμβρίου ότι «ο αγώνας είναι όλων των εργαζομένων και όχι μόνο των δημοσιογράφων»? Θέλουμε να είμαστε καλοπροαίρετοι απέναντι σε όλους, αλλά σε προκαλούν να φωνάξεις το γνωστό σύνθημα των 3 λέξεων που τους αφορά, έτσι δεν είναι?
Η Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση είναι μια προσπάθεια ανθρώπων που πιστεύουν στην αυτοοργάνωση και προσπαθούν αμεσοδημοκρατικά να αλλάξουν, στο βαθμό που μπορούν, το σημερινό γκρίζο τοπίο. Η συμμετοχή μας στην ίδρυση σωματείου επισφαλών εργαζομένων καθώς και των δημοσιογράφων τους οποίους ο κ. Σόμπολος δεν τους κάνει δεκτούς στην ΕΣΗΕΑ είναι δύο συγκεκριμένα παραδείγματα.
Η ΕΣΕ αποτελεί μια πανελλήνια συνομοσπονδία συντρόφων και ενώσεων.Όργανό της είναι μόνο η Γενική της Συνέλευση και όχι οποιαδήποτε ιδιοτελη,προσωπικά και όχι μόνο συμφέροντα.
Εκδίδει την μηνιαία εφημερίδα «ΕΠΙ ΤΑ ΠΡΟΣΩ» (Προς τα εμπρός) η οποία υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να βρίσκεται στα περισσότερα κεντρικά περίπτερα, πράγμα που δεν συμβαίνει αρκετές φορές και όχι με δική της ευθύνη.
Ως μοναδικούς οικονομικούς πόρους έχει τις εισφορές των μελών της, τα έσοδα από την εφημερίδα και τίποτε άλλο απίθανο ή πιθανό.
Η λογική «στράτευσης μελών» είναι καθολικά απορριπτέα από εμάς.Αυτό που θέλουμε να πετύχουμε είναι την ένταξη στην ΕΣΕ όλων αυτών που αντιλαμβάνονται το συνδικαλιστικό κίνημα ως κάτι ανεξάρτητο και υγιές, που αρνούνται την μοιρολατρία και την ιδιώτευση, που απαιτούν από τους εαυτούς τους και το κίνημα γενικότερα όχι μόνο μία, αλλά πολλές νίκες, επιτέλους.
Αιτήματά μας είναι:
ΔΙΜΕΡΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ (ΚΡΑΤΟΣ-ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ) ΤΟΥ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
ΕΞΑΛΕΙΨΗ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΣΦΑΛΕΙΑΣ
ΔΩΡΕΑΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ - ΙΣΗ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΙΑΤΡΟΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΝΟΜΙΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ
ΕΙΔΙΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΒΑΡΕΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΘΗΝΑΣ
ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΕΠΙ ΤΑ ΠΡΟΣΩ» / www.ese.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου