Συντονιστικό για την άμεση δράση των "από κάτω"

Το συντονιστικό για την άμεση δράση των «από κάτω» στην πόλη της Θεσσαλονίκης δημιουργήθηκε μετά από συνεχόμενα καλέσματα της ΕΣΕ Θεσσαλονίκης με σκοπό να τεθεί, σε έναν ευρύτερο αριθμό ανθρώπων, το ζήτημα του ασφαλιστικού και η αντίσταση στα σχέδια της κυβέρνησης για την αλλαγή του. Έγινε με βάση την ανάγκη, να οργανώσουμε την αντίσταση μας πάνω σε οριζόντιες δομές και οι ίδιοι οι ενδιαφερόμενοι, νυν και μελλοντικοί εργαζόμενοι, να μιλήσουν, να αποφασίσουν και να δράσουν. Η ΕΣΕ δεν επιδιώκει μέσα από αυτό να ψαρέψει κόσμο, όπως είναι η προσφιλής συνήθεια αρκετών παρατάξεων, αλλά να τεθεί σε πολύ κόσμο το ζήτημα της αυτοοργάνωσης γύρω από εργασιακά προβλήματα και η συνειδητοποίηση της δύναμης μας, όταν λειτουργούμε όλοι μαζί.
Στη Θεσσαλονίκη υπήρχαν ήδη και άλλα συντονιστικά (Πρωτοβουλία Κοινής Δράσης για τη μάχη του ασφαλιστικού, Συντονιστικό Πρωτοβάθμιων Σωματείων, καθώς και πρωτοβουλίες Δυτικών και Ανατολικών Συνοικιών) αλλά αυτό δεν σήμαινε πως δεν υπήρχε η ανάγκη για άλλο ένα σε διαφορετική βάση. Σκοπός των καλεσμάτων ήταν η απεύθυνση σε κόσμο, όχι μόνο εργαζόμενους, που δεν εκφράζονταν από καμία παράταξη και κόμμα και η οργάνωση της αντίστασης από τους ίδιους χωρίς προαποφασισμένα πλαίσια και γραμμές. Για αυτό και από την πρώτη στιγμή συνένωσε εκτός από εργαζόμενους, άνεργους, φοιτητές έως και μαθητές. Το Συντονιστικό για την άμεση δράση των «από κάτω» δεν δημιουργήθηκε αντιθετικά προς όποια άλλη κίνηση προϋπήρχε αλλά συμπληρωματικά και η όποια κοινή συνεύρεση των συντονιστικών σε επίπεδο δράσης θα μας πάει όλους άλλο ένα βήμα πιο μπροστά.

http://athens.indymedia.org/local/webcast/uploads/3h_synanthsh_v.pdf
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=835085

12 μήνες στον χρυσαυγιτη-ειδικο φρουρο Aνδράσκελα

Σε ένα χρόνο φυλάκισης με αναστολή καταδικάστηκε και στο εφετείο ο νεοναζί και μέλος της «Χρυσής Αυγής» Γιάννης Ανδράσκελας. Πρόκειται για επιβεβαίωση της ενοχής του για την επίθεση στην οποία συμμετείχε και καθοδήγησε ενάντια σε μέλη του ΣΕΚ που το 2000 προπαγάνδιζαν αντιρατσιστικό συλλαλητήριο στην Κυψέλη.

Ο Ανδράσκελας που λίγο αργότερα από την επίθεση έγινε «ειδικός φρουρός» στην αστυνομία(!) το καλοκαίρι του 2000 είχε πρωτοστατήσει και στην επίθεση ενάντια στο Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο για την οποία έχει καταδικαστεί σε ένα χρόνο φυλάκισης πρωτόδικα. Συνεργάτης του σε αυτές τις επιθέσεις ανάμεσα σε άλλους νεοναζί ήταν ο Ρουμελιώτης ή αλλιώς «πόρκυ» που πρόσφατα καταδικάστηκε από το εφετείο σε 17 χρόνια φυλάκιση για δολοφονική επίθεση με μαχαίρι.

Μάρτυρας υπεράσπισης ήταν και ο πρόεδρος του σωματείου ειδικών φρουρών Αττικής ο οποίος επιδίωξε να «βεβαιώσει» το δικαστήριο ότι ο Ανδρασκελαςδεν έχει σχέση με Χρυσαυγίτες παρά τις ουκ ολίγες φωτογραφίες που τον παρουσιάζουν και στις επιθέσεις αλλά και σε συγκεντρώσεις της Χρυσής Αυγής. Η καταδίκη του είναι ένα μικρό βήμα για να βγάλουμε στην επιφάνεια τη σχέση Χρυσής Αυγής αστυνομίας καθώς ένας επικίνδυνος νεοναζί μπορούσε εδώ και τόσα χρόνια να είναι αστυνομικός έχοντας απλά μια συμβολική τιμωρία ενός μόνο μήνα από την ΕΔΕ που ενεργήθηκε σχετικά με το θέμα από την ίδια την αστυνομία.

Η υπόθεση που σώθηκε τελευταία στιγμή λίγο πριν καταλήξει στο αρχείο (όπως και τόσες άλλες) έχει δια ταύτα: Για πόσο καιρό θα συνεχίσει να είναι ο Ανδρασκέλας αστυνομικός; Πότε επιτέλους θα βγει εκτός νόμου η ναζιστική δολοφονική συμμορία της Χρυσής Αυγής
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=835478

Σάββατο 1/3 ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΟ ΠΑΡΤΙ ΜΑΣΚΕ του Κυριακάτικου Σχολείου Μεταναστών

Σάββατο 1η Μαρτίου έλληνες και μετανάστες διασκεδάζουμε μαζί στο αποκριάτικο πάρτι-μασκέ του Κυριακάτικου Σχολείου Μεταναστών. Από τις 8 μ.μ. στο ισόγειο της Νέας Πτέρυγας του Παντείου Πανεπιστημίου, οι εθελοντές και οι μαθητές του Κυριακάτικου Σχολείου Μεταναστών, καλούμε όποιον-α πιστεύει ότι οι μετανάστες δεν είναι πρόβλημα αλλά έχουν προβλήματα, ότι ντόπιοι και μετανάστες είμαστε σύμμαχοι στον κοινό αγώνα για ένα καλύτερο αύριο.
Μια γιορτή αλληλεγγύης, μια έμπρακτη απόδειξη συνύπαρξης, ένας κοινός τόπος συνάντησης ενάντια στο ρατσισμό.
Με πολυεθνική κουζίνα, μουσικές από τον κόσμο και ροκ-λάτιν-ρέγγε μέχρι πρωίας.

Μην το χάσετε, σας περιμένουμε με τη στολή σας!

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΣΟΒΟY

Στις 17 Φεβρουαρίου 2008 η πρώην Σοσιαλιστική Αυτόνομη Επαρχία του Κοσόβου (με αυτό το όνομα ήταν γνωστό το Κόσοβο από το 1974 μέχρι το 1990 που το κοινοβούλιο του, αντιδρώντας στην κατάργηση της αυτονομίας του από τον Μιλόσεβιτς, διακήρυξε την ανεξαρτησία του που τότε αναγνωρίστηκε μόνο από την Αλβανία), τμήμα της πάλαι ποτέ Ομοσπονδιακής Λαϊκής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας, ανακήρυξε μονομερώς την ανεξαρτησία της από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας (ό, τι απέμεινε από την πρώην Ομοσπονδιακή Λαϊκή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας, μετά τον πολύχρονο και πολύνεκρο πόλεμο της δεκαετίας του 1990 που την διέλυσε). Το καινούργιο κράτος, σε προκαταρτικό επίπεδο (μια που δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί όλες οι απαιτούμενες από το διεθνές δίκαιο διαδικασίες συγκρότησής του) έχει αναγνωριστεί από τις μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις και από τις Ενωμένες Πολιτείες της Αμερικής.
Η ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου, όπως ήταν αναμενόμενο, πυροδότησε στη Σερβία μια σειρά εθνικιστικών ταραχών σε βάρος των Αλβανών της Σερβίας και των διπλωματικών αντιπροσωπειών όσων κρατών αναγνωρίσανε το καινούργιο κράτος, ενώ στην Ελλάδα πυροδότησε την ομόφωνη συμπαράσταση προς τον σερβικό εθνικισμό από όλα τα κόμματα και τις ελεγχόμενες από αυτά οργανώσεις και Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.
Η Αντιεθνικιστική Κίνηση θα ήταν αδιανόητο να εκπλαγεί από το νέο αυτό ξέσπασμα του ελληνικού φιλοσερβικού εθνικισμού, δεδομένου ότι ο ελληνικός εθνικισμός, ομόφωνα αποδεκτός από όλες τις ελληνικές πολιτικές δυνάμεις, υπήρξε ο πιο σθεναρός και συνεπής υποστηρικτής του σερβικού εθνικισμού σ’ όλη την διάρκεια του πολύχρονου και πολύνεκρου πολέμου που ακολούθησε την διάλυση της Ομοσπονδιακής Λαϊκής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας σε εθνικά κράτη, που πριν από την διάλυση συγκροτούσανε την ομοσπονδιακή δημοκρατία σαν ομόσπονδες δημοκρατίες. Ο ελληνικός φιλοσερβικός εθνικισμός μπορεί να καυχηθεί ότι υπήρξε η μοναδική πολιτική δύναμη μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων όλης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο οποίος δεν πρόδωσε ποτέ τον ομογάλακτο του (και οι δυο εθνικισμοί στηρίζονται στην ιδεολογική κυριαρχία της ορθόδοξης εκκλησίας και του στρατού) σερβικό εθνικισμό, ακόμη και όταν ο τελευταίος έγινε παγκόσμια γνωστός για μια μεγάλη σειρά εγκλημάτων πολέμου, τα οποία είχε να δει η Ευρώπη από την λήξη του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, το 1945. Μια σειρά εγκλημάτων της οποίας αποκορύφωμα υπήρξε η γενοκτονία παραπάνω από 8.000 κατοίκων της βοσνιακής πόλης Σρεμπρένιτσα το 1995, στην οποία η Ελλάδα συμμετείχε ενεργά με δικό της στρατιωτικό απόσπασμα εθελοντών, οι οποίοι μέχρι σήμερα παραμένουν ατιμώρητοι και από μεγάλο μέρος του κοινού θεωρούνται ήρωες!
Ποιος ξεχνάει ότι, όταν κατά την διάρκεια του πολέμου στην Βοσνία οι Σέρβοι εγκληματίες πολέμου είχαν φτάσει να εκτοξεύουν ρουκέτες στην κεντρική αγορά του Σαράγεβο και να σκοτώνουν πολλές δεκάδες αμάχων, οι ελληνικές πολιτικές δυνάμεις και τα Μ.Μ.Ε. όχι μόνο δεν διαμαρτυρόντουσαν αλλά υποστηρίζανε μονομερώς με χρήμα, καύσιμα, φάρμακα και ό, τι άλλο χρήσιμο, τη σερβική πλευρά, αδιαφορώντας συστηματικά για τα θύματα των Σέρβων εγκληματιών πολέμου;
Ποιος ξεχνάει ότι, όταν οι εγκληματίες πολέμου Μιλόσεβιτς και Κάρατζιτς επισκεφθήκανε στην διάρκεια του πολέμου την Ελλάδα, έτυχαν πάνδημης υποδοχής ηρώων;
Και σαν να μην έφτανε αυτή η επαίσχυντη, και καταδικασμένη από το μεγαλύτερο μέρους της διεθνούς κοινότητας, στάση του ελληνικού πολιτικού κόσμου και των ελληνικών Μ.Μ.Ε. κατά την διάρκεια του πολέμου της Βοσνίας, όταν το 1999 η Σερβία των ατιμώρητων εγκληματιών πολέμου, απαλλαγμένη παρά την θέλησή της από το πολεμικό μέτωπο της Βοσνίας, επιτέθηκε στο Κόσοβο για να κάνει σε βάρος της τεράστιας πλειοψηφίας των Αλβανών κατοίκων του, ό,τι δεν είχε καταφέρει να ολοκληρώσει στην Βοσνία, δηλ. την εθνοκάθαρση, πάλι σύσσωμος ο ελληνικός πολιτικός κόσμος και τα Μ.Μ.Ε., με προεξάρχουσα την ορθόδοξη εκκλησία (όπως και στον πόλεμο της Βοσνίας), πήραν ενεργά το μέρος των Σέρβων εγκληματιών πολέμου, παρέχοντας κάθε δυνατή πολιτική και υλική βοήθεια. Μέχρι και οι ελληνικές μη κυβερνητικές οργανώσεις φιλανθρωπικού χαρακτήρα, όπως οι «Γιατροί χωρίς σύνορα» και οι «Γιατροί του κόσμου», στον πόλεμο της Βοσνίας και στον πόλεμο του Κοσόβου, πήραν ενεργό μέρος υπέρ των Σέρβων, με αποτέλεσμα οι «Γιατροί χωρίς σύνορα» να διαγραφούν από την διεθνή οργάνωση της οποίας αποτελούσαν τμήμα.
Ποιος ξεχνάει ότι ούτε πριν ούτε μετά τις επεμβάσεις του Ν.Α.Τ.Ο. τα περισσότερα κόμματα και Μ.Μ.Ε. της Ελλάδας, που διαμαρτυρόντουσαν και διοργανώνανε διαδηλώσεις κατά των επεμβάσεων, δεν βρήκαν ούτε μία ευκαιρία να διαμαρτυρηθούν και να διοργανώσουν αντίστοιχες μαζικές διαμαρτυρίες και διαδηλώσεις ενάντια στις ειδεχθείς πράξεις των Σέρβων εγκληματιών πολέμου ?
Σε κάθε αμερόληπτο παρατηρητή της διεθνούς και ιδιαίτερα της βαλκανικής πραγματικότητας, ήταν γνωστό, ήδη από την εποχή που η Σερβία του, μετέπειτα εγκληματία πολέμου, Μιλόσεβιτς, επιχείρησε να μονοπωλήσει την πολιτική, στρατιωτική και οικονομική εξουσία του κράτους που προέκυψε στον γιουγκοσλαβικό χώρο μετά την κατάρρευση του σοσιαλισμού, ότι οι πρώην ομόσπονδες δημοκρατίες και οι αυτόνομες επαρχίες, όπως το Κόσοβο, θα προχωρούσαν σε απόσχιση. Εάν μπορούσε να υπάρξει Γιουγκοσλαβία χωρίς ομόσπονδες δημοκρατίες και αυτόνομες επαρχίες αλλά με μόνη την Σερβία να επιβάλλεται στον γιουγκοσλαβικό χώρο, όπως επιχείρησε να κάνει ο σερβικός εθνικισμός, αυτή η Γιουγκοσλαβία θα είχε συγκροτηθεί σε κράτος ήδη μετά την λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Κάτι τέτοιο δεν ήταν δυνατό, γι’ αυτό το κομμουνιστικό κόμμα του Τίτο κατάφερε να συγκροτήσει το γιουγκοσλαβικό κράτος μετά τον πόλεμο, μόνο αφού προηγούμενα εξουδετέρωσε τον σερβικό εθνικισμό και παραχώρησε στις εθνικές, πολιτιστικές και θρησκευτικές κοινότητες καθεστώς πολιτικής ισονομίας, συνταγματικά κατοχυρωμένης αυτονομίας και οικονομικής αυτοδιαχείρισης. Όλα αυτά επιχείρησε να καταργήσει ο σερβικός εθνικισμός, ο οποίος επισείοντας τον κίνδυνο της απώλειας του Κοσόβου λόγω των αυξημένων πολιτικών διεκδικήσεων της αλβανικής πλειοψηφίας του, κυριάρχησε στην σερβική πολιτική σκηνή (1989). Ο σερβικός εθνικισμός δεν μπορούσε να γυρίσει πίσω την ιστορία και αυτό ήταν από τότε γνωστό ακόμα και στους Σέρβους που δεν ήταν εθνικιστές και αγωνίστηκαν κατά του εθνικισμού μέχρι που ο τελευταίος τους εξόντωσε πολιτικά και κάποιες φορές και βιολογικά με μαφιόζικες μεθόδους.
Όμως στην Ελλάδα, ο σερβικός εθνικισμός βρήκε πρόθυμο υποστηρικτή και συνεργάτη τον ελληνικό, από όλα τα κόμματα αποδεκτό, εθνικισμό, εφόσον και οι δύο είχαν πολλούς κοινούς στόχους με πρώτον απ’ όλους την κατάπνιξη της μουσουλμανικής θρησκείας στον βαλκανικό χώρο, μιας θρησκείας που εκπροσωπούνταν από την πλειοψηφία των κατοίκων του Κοσόβου και της Βοσνίας. Όπως είχαν κοινό στόχο την εξάλειψη της πρώην ομόσπονδης γιουγκοσλαβικής δημοκρατίας της Μακεδονίας από τον χάρτη και την απορρόφηση της εδαφικής της επικράτειας από το ελληνικό και το (κατ’ ουσία σερβικό) κράτος του Μιλόσεβιτς, κάτι για το οποίο τα δύο κράτη είχαν αρχίσει μυστικές διαβουλεύσεις. Όπως είχαν κοινό στόχο την μέχρις εσχάτων εξουθένωση του αλβανικού έθνους με την εθνοκάθαρση του Κοσόβου από την αλβανική του πλειοψηφία και την προσάρτηση της νότιας Αλβανίας στην Ελλάδα, σαν Βορείου Ηπείρου. Και όλα αυτά στο όνομα της ορθοδοξίας και των «απαράγραπτων ιστορικών δικαιωμάτων τους», όπως αυτά που επικαλούνταν πάντα ο γερμανικός εθνικισμός στην διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου για να εξαλείψει ολόκληρα κράτη από τον χάρτη, όπως το πολωνικό και το τσεχοσλοβακικό.
Είναι γεγονός ότι, όπως πολλοί Έλληνες πλουτίσανε από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο με την μαύρη αγορά και το «βρώμικο χρήμα», το ίδιο πλουτίσανε και από τον πόλεμο της πρώην Γιουγκοσλαβίας, μια που η Ελλάδα αναδείχθηκε σε υπ’ αριθμόν ένα προμηθευτή των Σέρβων και πλυντήριο του «βρώμικου χρήματος», το οποίο οι τελευταίοι αποκομίσανε από τον πόλεμο. Και είναι φυσικό επόμενο, οι ανίερες συμμαχίες που συναφθήκανε κατά την διάρκεια του πολέμου μεταξύ Ελλήνων και Σέρβων κερδοσκόπων να παραμένουν ακόμα εν ισχύει, μια που στην Ελλάδα κανένας δεν διώχτηκε για τέτοιου είδους παράνομο πλουτισμό ενώ στην Σερβία παραμένουν ασύλληπτοι ακόμα και οι αρχιεγκληματίες πολέμου Κάρατζιτς και Μλάντιτς που διαθέτουν ακόμη τεράστια πολιτική υποστήριξη από το πιο ισχυρό σερβικό κόμμα, το εθνικιστικό του Σέσελι. Αυτοί οι κερδοσκόποι, υπερασπιζόμενοι τα παράνομα κέρδη τους και την ατιμωρησία τους, είναι φυσικό να αποτελούν το ισχυρότερο πολιτικό και οικονομικό στήριγμα του ελληνικού εθνικισμού. Και όταν αυτά τα κέρδη τα έχουν επενδύσει σε κράτη, όπως η Δημοκρατία της Μακεδονίας και το Κόσοβο, έχουν κάθε συμφέρον αυτά τα κράτη να μην μπορούν, λόγω πολιτικών και οικονομικών αδυναμιών, να ελέγξουν τις ληστρικές για Μακεδόνες και Κοσοβάρους συμβάσεις με τις οποίες έχουν γίνει αυτές οι επενδύσεις. Γι’ αυτό και αυτοί οι κερδοσκόποι, αυτοί οι μαφιόζοι, θα ξοδεύουν πάντα άφθονο χρήμα για να ενισχύουν την προπαγάνδα κατά της Δημοκρατίας της Μακεδονίας και του ανεξάρτητου Κοσόβου. Και, όπως δείχνει το κύμα διαμαρτυριών κατά της ανεξαρτησίας του Κοσόβου, κάνουν καλά την δουλειά τους, έχοντας επιτύχει, με την βοήθεια πάντα του, από τις πρώτες τάξεις του σχολείου, διδασκόμενου ελληνικού εθνικισμού, να κρατάνε τόσο δέσμιο τον ελληνικό πολιτικό κόσμο και τα Μ.Μ.Ε. όπως την εποχή του πολέμου στην πρώην Γιουγκοσλαβία. Λες και τίποτα δεν άλλαξε από τις αρχές της δεκαετίας του 1990.
Η Αντιεθνικιστική Κίνηση, τασσόμενη πάντα υπέρ του ελεύθερου συλλογικού αυτοπροσδιορισμού και αγωνιζόμενη κατά του καταστροφικού για την Ελλάδα εθνικισμού, όχι μόνο αναγνωρίζει το δικαίωμα των Κοσοβάρων στην ανεξαρτησία της χώρας τους αλλά πανηγυρίζει την ανεξαρτησία αυτή σαν ένα ισχυρό πλήγμα κατά του ελληνικού εθνικισμού. Όσον αφορά δε αυτούς που θέτουν σαν προϋπόθεση της ανεξαρτησίας του Κοσόβου, προηγούμενη απόφαση του Ο.Η.Ε. τους αντιτείνει ότι, όσο στον Ο.Η.Ε. καθοριστικό ρόλο θα παίζει η Ρωσία, η οποία δεν θέλει το παράδειγμα του Κοσόβου να βρει μιμητές από τις δικές της καταπιεσμένες εθνότητες σαν των Τσετσένων, ποτέ ο Ο.Η.Ε. δεν θα μπορέσει να υπερασπιστεί τα δικαιώματα του Κοσόβου. Και γι’ αυτό το όψιμο αυτό ενδιαφέρον για τον Ο.Η.Ε., που για τους Έλληνες εθνικιστές υπήρξε πάντα πρακτορείο των Αμερικανών, το θεωρεί εκ του πονηρού. Λαμβάνοντας δε υπόψη ότι το μένος κατά των Κοσοβάρων είναι μια προέκταση του μένους κατά των απανταχού Αλβανών, η Αντιεθνικιστική Κίνηση θεωρεί το μένος αυτό σαν προέκταση του ρατσισμού και καταγγέλλει τις ελληνικές πολιτικές δυνάμεις, στον βαθμό που ωρύονται κατά της νεοσύστατης δημοκρατίας, σαν πέμπτη φάλαγγα του ρατσισμού. Ενός ρατσισμού, ο οποίος μεταμφιέζεται φορώντας αντιμπεριαλιστικό μανδύα, προκειμένου να πείθει για τις καλές του προθέσεις. Το ότι αυτός ο αντιμπεριαλισμός αγκαλιάζεται από την ελληνική ακροδεξιά και τις ελληνικές φασιστικές οργανώσεις, είναι η καλύτερη απόδειξη της υποκρισίας και της επικινδυνότητάς του.

www.sitemaker.gr/antiethnikistik

40 Ελληνικές Οργανώσεις δεσμεύονται στον αγώνα των ΖΑΠΑΤΙΣΤΑΣ

Στην ελληνική συλλογικότητα «Ένα Σχολείο για την Τσιάπας» πληροφορηθήκαμε ότι στις 29 Γενάρη του 2008, η κοινότητα της Κουλέμπρας του Αυτόνομου Εξεγερμένου Δήμου Ρικάρντο Φλόρες Μαγόν, στην Τσιάπας, όπου η Καμπάνια «Ένα Σχολείο για την Τσιάπας, υποστήριξε την κατασκευή ενός Κέντρου Ζαπατίστικης Εκπαίδευσης Δασκάλων, υπέστη μια επίθεση που εμείς τη θεωρούμε πολύ βίαιη: 72 άτομα που ανήκουν στις παραστρατιωτικές οργανώσεις Opddic, Opas και στην Aric Union, καταγραφόμενοι σαν μέλη της Εταιρείας Ηλεκτροδότησης εισέβαλαν στην κοινότητα της Κουλέμπρας και υπεξαίρεσαν 20 μετασχηματιστές ρεύματος, αφήνοντας χωρίς παροχή ηλεκτρικού ρεύματος την Κοινότητα της Κουλέμπρα, το Κέντρο Εκπαίδευσης „Companero Manuel“ και το Κέντρο Υγείας.
Εμείς, οι 40 οργανώσεις και συλλογικότητες και τα 650 άτομα που υπογράφουμε αυτό το κείμενο, ενωμένοι με χιλιάδες άλλους γυναίκες και άντρες της Ελλάδας που στήριξαν την κατασκευή του Κέντρου Εκπαίδευσης Δασκάλων «Κομπανιέρο Μανουέλ» στην κοινότητα της Κουλέμπρα, δηλώνουμε πως θα υπερασπιστούμε το Κέντρο Εκπαίδευσης Δασκάλων και ό,τι αυτό συμβολίζει: δηλαδή την αλληλεγγύη και τον αγώνα των γυναικών και αντρών Ζαπατίστας για μια αυτόνομη εκπαίδευση, για ένα αυτόνομο σύστημα υγείας, για μια κοινωνία δίκαιοσύνης και ελευθερίας.
Θεωρούμε ότι αυτή η νέα επίθεση γίνεται στα πλαίσια του πολέμου ενάντια στις αυτόνομες εξεγερμένες κοινότητες και αποσκοπεί στο να καταστρέψει τη δομή της αυτονομίας στην Τσιάπας.
Παρατηρούμε με αυξημένη ανησυχία τις επιθέσεις, κάθε φορά όλο και πιο έντονες, που υφίστανται οι Ζαπατίστικες κοινότητες τους τελευταίους μήνες.
Καθιστούμε απόλυτα υπεύθυνες την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση του Felípe Calderon και την τοπική του Juan Sabines για τις βίαιες ενέργειες που συμβαίνουν στην Τσιάπας και για τις συνέπειες που ενδέχεται να έχουν στα Ζαπατίστικα εδάφη.
Απαιτούμε:
Την άμεση παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στην κοινότητα της Κουλέμπρας.
Την άμεση παύση των επιθέσεων ενάντια στις Ζαπατίστικες κοινότητες.
Δηλώνουμε σε όλους ότι
ΟΙ ΖΑΠΑΤΙΣΤΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΙ
Υπογραφές:
Καμπάνια «Ένα Σχολείο για την Τσιάπας»
Ανοιχτή Συνέλευση Αλληλεγγύης στους Ζαπατίστας και Ενάντια στην Καταστολή στην Τσιάπας
Ένωση Μηχανικών Ελλάδας
Συνασπισμός Πανεπιστημιακών Λεκτόρων και Καθηγητών
Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ)
Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου (ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ)
Ανεξάρτητος Συνασπισμός Εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης
Δημοτικός Συνασπισμός Αθήνας «ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ“ (Πόλη Αθήνα)
Δημοτικός Συνασπισμός Πειραιά «ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΑΓΩΝΙΑΣ“
Συλλογικότητα ΑΛΑΝΑ (Αλληλεγγύη, Αντίσταση, Αξιοπρέπεια)
Συλλογικότητα Αλληλέγγυου Εμπορίου Ο ΣΠΟΡΟΣ
Συλλογικότητα ΦΑΡΜΑ
Συλλογικότητα ΦΩΤΟΦΡΑΞΙΑ
Ecocrete – Βήμα Περιβαλλοντικής Ομάδας
Κοινωνικό Φόρουμ Ελλάδας
Ομάδα Ακτιβιστών Αθήνας „VIRUS“
Νεολαία της ΑΚΟΑ
Εκπαιδευτικοί «Για μια Εκπαίδευση χωρίς Διακρίσεις»
Αντιαυταρχικό Κίνημα Ελλάδας
Δημοτικό Κίνημα της Νίκαιας-Πειραιά «Ανάμεσα στην Πραγματικότητα και τα Όνειρα»
Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας (ΚΟΕ)
Οργάνωση των Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Προσχολικής των Χανίων-Κρήτη
Κόμμα της Αριστεράς ΑΚΟΑ
Εφημερίδα «Βαβυλωνία»
Εφημερίδα «Εποχή»
Εφημερίδα «Αριστερά»
Εφημερίδα «Αντιστάσεις»
Δίκτυο Υποστήριξης των Δικαιωμάτων των Μεταναστών
Δίκτυο Νομαδικής Αρχιτεκτονικής
Δίκτυο των Οικολογικών Οργανώσεων Κρήτης
Δίκτυο για την Υποστήριξη των Πολιτικών και Κοινωνικών Δικαιωμάτων
Περιοδικό «Ουτοπία»
Συνδικάτο Εργαζομένων στις Βιβλιοθήκες και τα Τυπογραφεία
Συνδικάτο Καθηγητών Ινστιτούτων (SEFK?)
Πολιτιστική Ένωση αρμακοποιών Ελλάδας
Ένωση Εξορίστων στη Γυάρο – «Ιστορική Μνήμη»
Ένωση Εργαζομένων Ρεθύμνου – Κρήτη
Συνδικαλιστική Ελευθεριακή Ένωση (ESE?)
Οργάνωση ΞΕΚΙΝΗΜΑ
Οργάνωση της Αριστεράς (ΔΕΑ)
Περιοδικό «Εκπαιδευτική Κοινότητα»
Αγγελοπούλου Ελθίνα – Δημοτική Σύμβουλος – Δήμος Αθηνών
Απεκης Λάζαρος, Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Λεκτόρων Πανεπιστημίου Ελλάδας (ΠΟΣΔΕΠ)
Αξελός Ρήγας – Δημοτικός Σύμβουλος – Δήμος Αθηνών
Μπανιάς Γιάννης – Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ
Μπελαβίλας Νίκος – Δημοτικός Σύμβουλος – Δήμος Πειραιά
Ντούσια Γεωργία, Αντιπρόεδρος του Συνδικάτου των Υπαλλήλων Αγροτικής Τράπεζας Ελλάδας
Δρίτσας Θοδωρής – Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ
Κοροβέσης Περικλής – Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ
Μαίστρος Γιάννης Αντιπρόεδρος της ΠΟΣΔΕΠ
Πορτάλιου Ελένη – Δημοτική Σύμβουλος – Δήμος Αθηνών
Τρίμης Δημήτρης – Διοικητικός Σύμβουλος Εφημερίδων Αθήνας (ΕΣΗΕΑ)
Τσίπρας Αλέξης – Πρόεδρος του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ –Δημοτικός Σύμβουλος – Δήμος Αθηνών

που βρίκεται και στο ίντυ Τσιάπας απ΄όπου το πήρα. Ζητώ την κατανόηση για κάποιο λάθος στη μετάφραση των υπογραφών συμπαράστασης, εφόσον πολλές οργανώσεις ή και άτομα που υπογράφουν δεν μου είναι γνωστά. Comunicado del Colectivo Griego CAMPANA UNA ESCUELA PARA CHIAPAS ante las agresiones al Ejido La Culebra A la Embajada de Mexico en Grecia y al senor embajador Manuel Cocio Al Gobierno Federal Mexicano y al Presidente de la República de los Estados Unidos de México, Felipe de Jesús Calderón Hinojosa Al Gobierno Estatal de Chiapas y al gobernador Juan Sabines Guerrero Al Sr. Santiago Cantón, Secretario ejecutivo de la Comisión Interamericana de Derechos Humanos. Al Lic. José Luis Soberanes Fernández, Presidente de la Comisión Nacional de Derechos Humanos. Al Sr. Amerijo Inalcaterra, Representante en México de la Oficina del Alto Comisionado de la ONU. A la Sra. Louise Arbour, Alta Comisionada de la ONU. A quienes mas corresponde... Atenas, 12 de Febrero de 2008-02-13 En el colectivo griego Campaña Una Escuela para Chiapas hemos tenido conocimiento de que el dia 29 de enero de 2008, el ejido de la Culebra del Municipio Autonomo en Rebeldia Ricardo Flores Magon, en Chiapas, donde la Campana Una Escuela para Chiapas apoyo la construccion de un Centro de Capacitacion zapatista, sufrio un ataque que nosotros lo consideramos muy fuerte: 72 personas de los grupos Opddic, Opas y Aric Union, encabezados por miembros de la CFE invadieron en el Ejido de la Culebra y sustrajeron 20 bajantes de luz, dejando sin suministro electrico el Ejido, el Centro de Capacitacion “Companero Manuel” y el Centro de Salud. Nosotros, las 40 organizaciones y colectivos y las 650 personas que firmamos esta carta, junto con miles mas mujeres y hombres de Grecia que apoyaron la construccion del Centro de Capacitacion “Companero Manuel” en el Ejido de la Culebra, declaramos que vamos a defender el Centro de Capacitacion y lo que esto simboliza: es decir, la solidaridad y la lucha de los hombres y mujeres zapatistas por una educacion autonoma, por un sistema de salud autonomo, por una sociedad con justicia y libertad. Consideramos que ese nuevo ataque esta en el marco de la guerra contra las comunidades autonomas en rebeldia que esta buscando destruir la construccion de la autonomia en Chiapas. Observamos con aumentada preocupacion las agresiones, cada vez mas intesivas, que sufren las comunidades zapatistas los utlimos meses. Hacemos absolutamente responsables al gobierno federal de Felipe Calderon y al estatal de Juan Sabines de los hechos violentos que estan ocurriendo en Chiapas y las consecuencias que pudieran acarrearse en los territorios zapatistas. Exigimos: * La reposicion inmediata del suministro electrico en el Ejido La Culebra * El cese inmediato de cualquier hostigamiento y agresion contra las comunidades zapatistas Aclaramos a todos que LOS ZAPATISTAS NO ESTAN SOLOS Campaña UNA ESCUELA PARA CHIAPAS, Asamblea Abierta de Solidaridad con los zapatistas y Contra la Represion en Chiapas Asociacion de los Ingenieros de Grecia Coalicion de Docentes y Profesores Universitarios Coalicion de Izquierda Radical (SYRIZA) Coalicion de la Izquierda y de Progreso (SINASPISMOS) Coalicion Independiente de los Maestros de Secundaria Coalicion Municipal de Atenas “ANIXTI POLI” (Ciudad Abierta) Coalicion Municipal de Pireus “LIMANI TIS AGONIAS” Colectivo ALANA (Solidaridad, Resistencia, Dingnidad) Colectivo de Comercio Solidario LA SEMILLA (SPOROS) Colectivo FARMA Colectivo FOTOFRAXIA Ecocrete –The Tribune of Enviroment Group Foro Social de Grecia Grupo de Activist@s de Atenas “VIRUS Juventud de AKOA Maestros “Por Una Educacion sin Discriminaciones” Movimiento Antiautoritario de Grecia Movimiento Municipal de Nikea-Pireus “Entre Realidad y Suenos” Organizacion Comunista de Grecia (KOE) Organizacion de los Maestros de Educacion Primaria y Proescolar de Xania – Creta Partido de Izquierda AKOA Periodico “Balylonia” Periodico “Epoxi” Periodico “Izquierda” Periodiko "Resistencias" Red de Apoyo de los Derechos de los Emigrantes Red de Arcitectura Nomadica Red de las Organizaciones Ecologicas de Creta Red por la Defensa de los Derechos Politicos y Sociales Revista “Utopia” Sindicato de los Empleados en Librerias y Casas Editoriales Sindicato de los Profesores de Institutos (SEFK) Union Cultural de los Farmaceuticos de Grecia Union de los Exiliad@s a Gyaros –“Memoria Historica” Union de Trabajadores de Retimno – Creta Union Sindicalista Libertaria (ESE) Organizacion XEKINHMA Organizacion de Izquierda DEA Revista COMMUNITY EDUCATIVA Agelopoulou Elthina- Consejera Municipal –Municipio de Atenas Apekis Lazaros, Presidente de la Confederacion Panhelenica de Docentes Universitarios de Grecia (POSDEP) Axelos Rigas –Consejero Muncipal –Municipio de Atenas Banias Giannis- Diputado de SYRIZA Belavilas Nikos – Consejero Municipal - Municipio de Pireus Dousia Georgia, Vecipresidente del Sindicato de Empleados del Banco Agraria de Grecia Dritsas Thodoris – Diputado de SYRIZA Korobesis Periklis –Diputado de SYRIZA Maistros Giannis Vicepresidente de POSDEP Portaliou Eleni –Consejera Municipal –Municipio de Atenas Trimis Dimitris – Consejo Administrativo de los Periodistas de Atenas (ESHEA) Tsipras Alexis- Presidente de SINASPISMOS
η αντληση της πληροφορησης εγινε απο:
http://cml.vientos.info/node/13144
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=833566

και το κειμενο της καταληψηςTerra Incognita:

ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ…
…Άλλοτε ως «ομάδα 10 κουκουλοφόρων» που προβαίνουν σε καταστροφές μέρα μεσημέρι στο κέντρο της πόλης, άλλοτε ως «οργανωμένες ομάδες που κινούνταιστις παρυφές της τρομοκρατίας», άλλοτε ως οι «γνωστοί-άγνωστοι του αυτόνομου κρατιδίου των Εξαρχείων» που παρεμποδίζουν την ομαλή ζωή των αγανακτισμένων πλέον πολιτών, άλλοτε ως…
Αλλά δεν έχουν σημασία όλοι αυτοί οι χαρακτηρισμοί των κονδυλοφόρων. Άλλωστε ως δεκανίκι της εξουσίας οι δημοσιογράφοι πρέπει να προωθήσουν και άλλους τέτοιους χαρακτηρισμούς. Πρέπει να συνεχίσουν πιστά να ακολουθούν τις εντολές που δέχονται από τα κεντρικά της αστυνομίας. [γεγονός που παραδέχεται και η ίδια η αστυνομία μέσω του επίσημου συνδικαλιστικού της περιοδικού σε άρθρο για την τρομοκρατία ]. Γιατί όπως χαρακτηριστικά λένε και στα διαφημιστικά σποτάκια τους, η ενημέρωσή τους «έχει άποψη». Αυτή των μπάτσων. Είναι ενημέρωση «από άλλη οπτική», Αυτή των αφεντικών. Είναι «ενημέρωση με πρόσωπο». Των ρουφιάνων. Και πάνω απ' όλα είναι είδηση. Είναι γεγονός. Είναι αλήθεια. Και όποιος το αμφισβητήσει αυτό, απλά την έβαψε…
Κάπως έτσι λοιπόν το Υπάρχoν φαντάζεται την «ενημέρωση». Και κάπως έτσι επιβάλλεται και ο έλεγχός του πάνω στην κοινωνία. Μια κοινωνία που αν την παρατηρήσεις μόνο τα τελευταία 20 χρόνια περίπου, νομίζεις πως η τόσο απότομη αλλαγή των όποιων αξιών της και των έως κάποτε αυτονόητών της, οφείλεται ή σε κάποιο τρομακτικό κέρδος που επήλθε στη ζωή της ή σε καθολικό υπνωτισμό των υπηκόων της.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της «αλλαγής», της «προόδου», του «πολιτισμού», είναι η σταδιακή μεταμόρφωση της θέσης των μπάτσων στην κοινωνική συνείδηση έτσι όπως διαμορφώνεται από την εσωτερίκευση της καταστολής. Αν είσαι μπάτσος 20 χρόνια πριν, δέχεσαι τουλάχιστον μια αρνητική στάση από τον κοινωνικό κορμό. Είσαι εχθρός. Αν είσαι μπάτσος σήμερα οι νοικοκυραίοι εκλιπαρούν για την παρουσία σου. Είσαι φίλος. Αν είσαι μπάτσος 20 χρόνια πριν, δεν βοηθάει το «έργο» σου ο τυχαίος περαστικός πολίτης. Είσαι ρουφιάνος. Αν είσαι μπάτσος σήμερα υπάρχουν αρκετοί μικροί ήρωες που θα φαν αυτοί τη σφαίρα για σένα. Θα σε υπερασπιστούν μπροστά στην κάμερα. Θα αναπαράγουν μια χαρά το ποίημα που αφομοίωσαν. Για το δύσκολο έργο σου. Είσαι μεγάλος ήρωας. Αν είσαι μπάτσος 20 χρόνια πριν, κανείς δεν σε φαντάζεται να κραδαίνεις το αυτόματο σε κάθε γωνία της πόλης. Αν είσαι μπάτσος σήμερα, αυτή η εικόνα του ράμπο, είναι απόλυτα εναρμονισμένη με τους ρυθμούς της πόλης εργοστάσιο, και απόλυτα σύμφωνη με τις απαιτήσεις των μικροαστών για περισσότερη αστυνόμευση. Κι ας μην είναι δυνατόν να χρησιμοποιήσεις ποτέ το κατά ριππάς…
Γίνεται φανερό έτσι, πως όλα παίζονται για την εικόνα. Την εικόνα που αφομοιώνει η κοινωνία. Την εικόνα που σαν μετάλλαξη έχει περάσει στο DNA των σχέσεων. Αυτό φυσικά δεν έγινε από τη μια στιγμή στην άλλη. Δεν γίνεται να μην σημειωθούν οι παγκόσμιες συνθήκες που ωθούν κι αυτές προς ένα πιο «ασφαλή» κόσμο. «Τυχαία» γεγονότα-αφορμές που προωθούν την συντηριτικοποίηση των ηθών. Μια ιστορία δεκαετιών σταδιακής μετάλλαξης που διακόπτεται σπάνια από μικρές στιγμές ανυπακοής που γρήγορα είτε καταστέλλονται, είτε αφομοιώνονται. Παρʼ όλα αυτά…
…Η κοινωνική εντροπία οδεύει προς την άπειρη τιμή. Από εκεί και πέρα κανείς δεν ξέρει τι. Προς το παρόν νιώθουμε, βλέπουμε και μας αποδεικνύεται πως η ασφάλεια καταντάει το υπέρτατο αγαθό, για χάρη του οποίου όλα θυσιάζονται. Τα συμφέροντα σαφώς πολλά. Και σαφώς των αφεντικών. Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε ούτε ιστορικά γεγονότα, ούτε χρονικές συγκυρίες που σημάδεψαν την πορεία του ανθρώπου και της κοινωνίας του για να πειστούμε. Πολυεθνικές, πετρελαϊκές εταιρίες, τράπεζες, βιομηχανίες όπλων, εργολάβοι, καθεστώτα. Όλοι χρειάζονται κοινωνίες γαλουχημένες με φόβο, ανασφάλεια, μίσος για το ξένο, μίσος για το ανεξερεύνητο ,αγάπη για το αφεντικό, αγάπη για το θεό, ανάγκη για ασφάλεια, δικαίωμα στην ιδιοκτησία.
Γυρνάμε στα της ελλαδίτσας…
Οι κυρίαρχοι τουλάχιστον έχουν κάνει ξεκάθαρες τις προθέσεις τους. Δεν σηκώνουν αστεία. Η διαιώνιση αυτής της κατάστασης(-της ύπαρξής τους) είναι ιερό και αναγκαίο καθήκον. Σε παγκόσμιο ή προσωπικό, σε εθνικό ή τοπικό επίπεδο. Σε όλα τα επίπεδα. Με κάθε κόστος. Επεμβαίνοντας στις κοινωνικές σχέσεις και με το τσεκούρι και με το νυστέρι, ή αλλιώς χρησιμοποιώντας και την ωμή κρατική βία και τα μέσα αφομοίωσης, καταφέρνουν να καταστέλλουν εστίες αντίστασης, ανατρεπτικού λόγου και πράξηςαπο τη μια, και απο την άλλη καταφέρνουν να υποδουλώνουν συνειδήσεις με πλασματικές στιγμές ευτυχίας, προσφέροντας απλόχερα την εικονική ηδονή του καταναλωτικού παραμυθιού. Το να στοχεύουν στο σώμα ή στο μυαλό είναι ο βασικός στόχος. Χρειάζονται όμως πρόσθετα μέτρα, περισσότερη οχύρωση. Προωθούνται έτσι νόμοι που όχι απλά χλευάζουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, αλλά δημιουργούν και ένα νέο είδος ανθρώπου. Αυτό του νομοταγή μικρού αγωνιστή της διπλανής πόρτας. Ένα πρότυπο ανήσυχου πολίτη που ξεγελιέται από το «ανθρωπιστικό έργο» μη κυβερνητικών οργανώσεων, από συγκινητικά σκηνοθετημένους τηλεμαραθώνιους και ταφές παπάδων. Που αρκείται σε καταγγελίες, θεσμικές παρεμβάσεις και δηλώσεις στις κάμερες. Που γουστάρει να χαϊδεύει αυτιά, που ο λόγος του συμπίπτει με τις ανάγκες του Υπάρχοντος. Και μένουμε εδώ.
Το κράτος σεβόμενο την ιστορική του ταυτότητα ως ο κατεξοχήν αρμόδιος μηχανισμός επιβολής και ελέγχου, αναδιαρθρώνεται, εξορθολογίζεται και συντονίζεται με άλλα κράτη, με σκοπό την δημιουργία νόμων-εκτρωμάτων που απο τη μία θα καλύπτουν νομικά την εγκληματική αυθαιρεσία κράτους και κεφαλαίου και απο την άλλη θα αποτελούν το κλειδί για την περαιτέρω άμβλυνση των κοινωνικών θέσεων των υποκειμένων.
Ένας τέτοιος νόμος-έκτρωμα, είναι και ο γνωστός αντιτρομοκρατικός νόμος που αποβλέπει στην «πάταξη του οργανωμένου εγκλήματος και της τρομοκρατίας». Η προετοιμασία και η συνεχής αναβάθμιση του νόμου αυτού, είναι ένα έργο το οποίο έχει στόχο την ενίσχυση του κρατικού «νομοθετικού» οπλοστασίου. Το εξωφρενικό όμως του τρομονόμου έγκειται στο εξής . Για να ισχύσει νομικά, πρέπει ξεκάθαρα η πράξη που τιμωρείται να αποτελεί απειλή για το δημοκρατικό πολίτευμα. Αυτομάτως έτσι γίνεται ιδεολογικό όπλο και τιμωρεί πολιτικά ανταγωνιστικές προς αυτό ομάδες. Κι αυτό είναι ξεκάθαρο όσον αφορά την εφαρμογή του στον αναρχικό-αντιεξουσιαστικό χώρο. Όπως κι αν αυτός ορίζεται απʼ το ίδιο το κράτος, είναι στην ουσία το πρώτο ανεξέλεγκτο κομμάτι που εφαρμόζεται πάνω του αυτό το όπλο.
Πιο πριν οι δυνατότητες του ενισχυμένου, από τον τρομονόμο, νομοθετικού οπλοστασίου του κράτους είχαν εξαντληθεί στο έπακρο, προκειμένου να κλείσουν οι λογαριασμοί όλου του δημοκρατικού συρφετού με το ένοπλο (συλλήψεις, διώξεις, φυλακίσεις, δίκες 17Ν και ΕΛΑ). Από τη στιγμή που αυτό θεωρήθηκε ότι επιτεύχθηκε μπήκαν στο κατασταλτικό στόχαστρο οι αναρχικοί. Από το καλοκαίρι του 2005, οπότε συλλαμβάνονται οι 3 για την υπόθεση των απαλλοτριωμένων ασπίδων, ξεκινά μια χρονική περίοδος μέσα στην οποία πολλοί αναρχικοί προφυλακίζονται, διώκονται, τιμωρούνται εκδικητικά και παραδειγματικά για τη δράση τους. Παγιώνεται η τακτική των συνοπτικών προφυλακίσεων, που λειτουργούν και ως προληπτική τιμωρία και γίνονται ακόμα και με «ενδείξεις ενοχής», χωρίς επαρκή ή με κατασκευασμένα στοιχεία. Διογκώνονται τερατωδώς κατηγορητήρια, προκειμένου να υπάρχει έδαφος εφαρμογής των ειδικών τρομονομοθετημάτων.
Τα παραπάνω γίνονται φανερά και στην περίπτωση του αναρχικού Βαγγέλη Μποτζατζή και των 3 διωκόμενων για την ίδια υπόθεση συντρόφων που καταζητούνται. Οι ασφαλίτικες καταθέσεις, η «μαρτυρία» ενός χαφιέ της καθημερινότητας (σεκιουριτά) και κυρίως μια κατασκευασμένη μαρτυρία – προϊόν ανάκρισης με απειλές και αφόρητη ψυχολογική πίεση – πού έχει ανακληθεί νομικά και δημόσια, συνθέτουν τη νέα μεγάλη επιτυχία της αστυνομίας.
Το όργιο καταστολής των συμμοριών (ΕΥΠ, ασφάλεια, αντιτρομοκρατική) της ΓΑΔΘ καταλήγει στην προφυλάκιση απ τις 29/11/07 του Β. Μποτζατζή και την έκδοση 3 ενταλμάτων σύλληψης. Και στους 4 συντρόφους αποδίδεται μια σωρεία εμπρηστικών επιθέσεων, ενώ με βάση τον τρομονόμο κατηγορούνται με 5 κακουργήματα και 3 πλημμελήματα, κατηγορίες που τις αρνούνται.
Για άλλη μια φορά η συνεπής και συνειδητή στάση 4 αναρχικών θα είναι το «στοιχείο» για την μετατροπή τους σε «ένοχους» και «τρομοκράτες». Οι συντροφικές και φιλικές σχέσεις θα ονομαστούν «εγκληματική» οργάνωση. Ζωές ανυπότακτες, που πραγματώνουν καθημερινά στο δρόμο πολύμορφα την αλληλεγγύη και την αξιοπρέπεια, που οξύνουν την πολεμική απέναντι στη βαρβαρότητα και τα εγκλήματα της εξουσίας μπαίνουν στο στόχαστρο. Η εξουσία επιδιώκει να τις τυλίξει σε μια κόλα χαρτί που λέγεται τρομονόμος. Στοχεύει να απενεργοποιήσει έτσι τις αντιστάσεις, τις δράσεις, τους αγώνες. Παράλληλα, στέλνει και σαφέστατα μηνύματα εκφοβισμού και παραδειγματισμού, όχι μόνο σε όποιον δρα ενάντιά της αλλά και σε όποιον τολμά να το σκεφτεί. Τα όρια είναι αυτά που θέτει η ολοκληρωτική δημοκρατία. Έξω από αυτά όλοι είναι εν δύναμη τρομοκράτες. Οι ιδικές νομοθεσίες και όλοι αυτοί που τις εισάγουν και τις εκτελούν θα φροντίσουν τα μέγιστα γι'αυτό.
Το ερώτημα σ' αυτό το σημείο είναι ποιες κοινωνικές συνθήκες συνετέλεσαν έτσι ώστε να βρεθεί το ελεύθερο έδαφος απο το κράτος για να προχωρήσει στην επιβολή αυτού του απάνθρωπου νομικού κατασκευάσματος; Που τιμωρεί με 25 χρόνια κάθειρξης το λιγότερο, πράξεις που 10 χρόνια πριν θεωρούνταν πλημμελήματα. Ποιες αντιστάσεις λύγισαν; Ποια πατήματα δόθηκαν; Ποιες στάσεις αφομοιώθηκαν; Το σίγουρο είναι πως οι ευθύνες μοιράζονται σε όλο το κοινωνικό φάσμα, όχι όμως εξίσου.
«Κάθε απειλή προς το Υπάρχον προσδιορίζει κι έναν θανάσιμο εχθρό»
Το τι θα απειλεί κάθε φορά το Υπάρχον όμως, ορίζεται κατά βάση απο το ίδιο. Για να νομιμοποιηθούν κοινωνικά προσταγές των κυρίαρχων, και να αναχθούν σε θεμελιώδεις αξίες του πολιτισμού, πάντα θα μπαίνει η ανάγκη πάταξης της τρομοκρατίας, για να μπορεί έτσι ο πολίτης να γεύεται τα αγαθά της ασφάλειας και της ιδιοκτησίας.
«Ο αντιτρομοκρατικός είναι αναγκαίος»
«…το ζητούμενο είναι να ισορροπήσουμε ανάμεσα στα
δύο υψίστης σημασίας αγαθά, το αγαθό της προστασίας
της προσωπικότητας και το αγαθό της ασφάλειας…
…αν φτάσουμε στο σημείο να θυσιάσουμε το κοινωνικό αγαθό της ασφάλειας υπέρ της ελευθερίας των προσωπικών δεδομένων, θα οδηγηθούμε στον ατομικισμό.»
(κάποιος υπουργός δικαιοσύνης)
Απέναντι στην εξατομίκευση και το φόβο, προτάσσουμε την αλληλεγγύη και τη συντροφικότητα
Οι διώξεις οι φυλακίσεις οι τρομονόμοι και η εκδικητικότητα της εξουσίας δεν μας φοβίζουν, μας εξοργίζουν
ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ
ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΜΠΟΤΖΑΤΖΗ
ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ
ΣΤΟΥΣ 3 ΚΑΤΑΖΗΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ ΠΟΡΕΙΕΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ:ΘΗΣΕΙΟ-ΗΡΑΚΛΕΙΟ-ΓΙΑΝΝΕΝΑ

Οι δυο πρωτες φωτογραφιες ειναι απο την συγκεντρωση-πορεια στην αθηνα κι οι δυο επομενες απο το ηρακλειο.Ειδικοτερα η δευτερη ειναι απο "παρεμβαση" συντροφων στην φασιστοσφηγκοφωλια του λα.ος.
Δεν υπαρχουν δηστυχως καθολου φωτο απο την αντισυγκεντρωση που διοργανωσαν οι συντροφοι στα γιαννενα σε απαντηση στην φασιστοεκδηλωση των χρυασαυγουλων στην πολη.
Οι φωτογραφιεs προερχονται απο το ATHENS INDYMEDIA
και παραθετουμε τα σχετικα link
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=833589
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=833705
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=833621
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=833692

ΔΥΟ ΑΡΘΡΑ ΓΙΑ: Πρώτη δίκη "Green Scare" - Briana Waters ΚΑΙ Animal Liberation Front

Πρώτη δίκη "Green Scare" - Briana Waters



Πρόκειται για ακόμη μια υπόθεση όπου κάποιοι άνθρωποι – στην περίπτωση αυτή, η Briana Waters – δικάζονται κατηγορούμενοι βάσει καταθέσεων εναντίον τους από πρώην «συντρόφους» τους οι οποίοι ρουφιανεύουν τους πάντες και τα πάντα και συνεργάζονται με τις αμερικάνικες ομοσπονδιακές αρχές, με αντάλλαγμα μια μείωση της ποινής τους.
Η Briana είναι μια 32χρονη καθηγήτρια βιολιού και μητέρα ενός κοριτσιού 3 ετών. Κατηγορείται από ομοσπονδιακό δικαστήριο για έναν εμπρησμό στο πανεπιστήμιο του Washington Center for Urban Horticulture, τον Μάη του 2001, που προκάλεσε υλικές ζημιές ύψους 1,5 εκ. δολαρίων. Την ευθύνη για την ενέργεια ανέλαβε το Μέτωπο Απελευθέρωσης της Γης (Earth Liberation Front).
Δυο κατηγορούμενοι για συμμετοχή στον εμπρησμό, η Lacey Phillabaum και η Jennifer Kolar, κατονομάζουν την Briana ότι ήταν «τσιλιαδόρος» στην ενέργεια, που μετέδιδε με ένα ραδιοφωνάκι τις κινήσεις ενός αστυνομικού που περνούσε κοντά στην περιοχή όπου έλαβε χώρα ο εμπρησμός. Οι δύο θα βγουν σε λιγότερο από επτά χρόνια. Η Briana πιθανόν να καταδικαστεί σε 35. Ακόμα ένα άτομο διαφεύγει της σύλληψης, ενώ ένας ακόμη κατηγορούμενος, ο Bill Rodgers αυτοκτόνησε, σύμφωνα με την αστυνομία, στο κελί του, στις 21 Δεκέμβρη του 2005.
Ο δικηγόρος υπεράσπισης της Briana, στην εισαγωγική δήλωσή του, προσπάθησε να επικεντρώσει στην αξιοπιστία των μαρτύρων κατηγορίας. Ανέφερε πως υπάρχουν στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η Kolar, σε μια σημαντική πρώτη ανάκριση από το FBI, κατονόμασε τον εαυτό της και τέσσερα άλλα άτομα ως δράστες του εμπρησμού, αλλά δεν ανέφερε την Waters. Μονάχα αργότερα στη διαδικασία είπε ότι η Waters είχε κάποια συμμετοχή.
Για περισσότερες πληροφορίες:
Ιστοσελίδα υποστήριξης της Briana: http://www.supportbriana.org/
Απομαγνητοφώνηση από τη δίκη (στα αγγλικά): http://breakallchains.blogspot.com/2008/02/briana-waters-trial-notes-from-215-and.html
Στο αρχείο του Portland Indymedia: http://publish.portland.indymedia.org/portland/servlet/OpenMir?do=search&search_boolean=and&search_sort=score&language=en&search_content=briana+waters&search_submit=search&search_topic=
Olympia Civil Liberties Recourse: http://olycivlib.blogspot.com/
greekelp.blogspot.com
πηγη:
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=832535


Animal Liberation Front

UCLA Gets Watered Down 2-Week Restraining Order Against Five ActivistsMeanwhile, Animal Liberation Front Takes Credit for Latest Attack on Primate Killer Edythe London
Los Angeles- As UCLA spent the day in a Santa Monica Courtroom securing a temporary watered-down restraining order against legal protesters, the Animal Liberation Front(ALF) coincidently issued an anonymous communique taking credit for the latest attack on infamous primate killer Edythe London. London is widely despised for her abusive treatment of non-human primates, including those she addicts to nicotine and methamphetamines in gruesome, redundant and useless experiments in UCLA laboratories.The communique reads in part:
"Edyth London, you and your work are deplorable. You are given paychecks in exchange for addicting primates, the closest kin that the human species knows, to numerous sickeningly addicting drugs like crystal meth. For forcing these innocent and sensitive beings to suffer through a type of hell that they would never encounter if it wasn't for your deranged science you deserve to know true justice. This is why on February 3rd 2008 we left an incendiary device at your house at 1246 Shadybrook in Beverly Hills. Edyth, the fire that night was exactly the size we wanted it to be. It was just a little outreach because we want to see you make the sound ethical choice to stop vivisecting primates. We know what we are doing and fires can be much larger. Edyth, your secrets are very ugly and the spotlights on them are getting brighter. You make us sick and you inspire us into action Edyth. As each day begins and nothing that you own is burning consider yourself lucky. Now is the time to stop vivisecting. We don't back down. Ever."While high-priced UCLA lawyers spent Thursday morning arguing that five above ground picketers working with the UCLA Primate Freedom Project should be "restrained" from focused demonstrations 50 feet from private residences (already a local law in most jurisdictions), it was business as usual for other activists planning further protests for the upcoming weekend. Strangely enough, the clandestine activists of the Animal Liberation Front and Animal Liberation Brigade didn't bother to arrive in court; it seems unlikely a civil restraining order will deter them much. Meanwhile, the lawsuit filed by activists in federal court 2 months ago threatens to take some of the wind out of UC Regents, who may see a large sum of money going activists' way. Attorney Christine Garcia filed the suit on behalf of activists, charging UCLA with ten causes of action, including depriving them of their constitutional rights to free speech. Animal Liberation Press Officer Jerry Vlasak, MD: “UCLA accomplished absolutely nothing in court today; underground activists will probably never even know the restraining order exists, and all but five picketers can continue their protests against the atrocities being committed by primate vivisectors on the UCLA campus. Even the five activists named in the TRO have been given such limited restrictions that they will barely notice the difference.
For more information, and to read the entire communique from the ALF, visit: www.animalliberationpressoffice.org.Contact: Press Officer Jerry Vlasak, MDAnimal Liberation Press Office6320 Canoga Avenue #1500Woodland Hills, CA 91367
818.227-5022
http://www.animalliberationpressoffice.orgpress@animalliberationpressoffice.org/mhtml:{ABFA40A9-0B80-4EA5-AE2D-8EFA8C2EA9AD}mid://00000002/!x-usc:mailto:press@animalliberationpressoffice.org

Το κειμενο προερχεται απο το ΑΘΗΝΑΙΚΟ ΙNDYMEDIA
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=833332

Αντιφασιστικές Δράσεις σε Κοζάνη-Πτολεμαϊδα

ΟΠΟΥ ΔΕΝ ΦΤΑΝΟΥΝ ΤΑ ΓΚΛΟΜΠ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ...
...ΦΤΑΝΟΥΝ ΤΑ ΜΑΧΑΙΡΙΑ ΤΩΝ ΦΑΣΙΣΤΩΝ Σάββατο 2 Φλεβάρη. Κέντρο Αθήνας
Ακροδεξιές οργανώσεις καλούν σε συγκέντρωση για τις 7:00 το απόγευμα στο κέντρο της Αθήνας, στην πλατεία Κολοκοτρώνη. Ενάντια σε αυτή τη φασιστική εκδήλωση, δεκάδες αντιρατσιστικές & αριστερές οργανώσεις με την στήριξη εργατικών συνδικάτων πραγματοποιούν δημόσιο κάλεσμα για αντισυγκέντρωση, αντιφασιστικού χαρακτήρα στην ίδια πλατεία στις 2:00 το μεσημέρι της ίδιας μέρας. Οι ακροδεξιοί αποφασίζουν να κατοχυρώσουν το μέρος και συγκεντρώνονται στον χώρο από πολύ νωρίς το πρωί. Έτσι η πλατεία καταλαμβάνεται από καμιά 50ριά φουσκωτούς οι οποίοι υποστηρίζονται και από δυνάμεις των Μ.Α.Τ. με αποτέλεσμα οι διάφορες ομάδες & τα άτομα που επέλεξαν να στηρίξουν την αντιφασιστική συγκέντρωση να συγκεντρωθούν στα προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Γύρω στις 11:00 π.μ. περίπου 200 άτομα από τον αριστερό και αναρχικό/αντιεξουσιαστικό χώρο κινήθηκαν από τα προπύλαια προς την πλατεία Κολοκοτρώνη για να καταλάβουν το χώρο. Στο ύψος της οδού Κοραή εμφανίστηκαν τα Μ.Α.Τ. έχοντας ακριβώς πίσω τους τους φασίστες εν πλήρη εξαρτύση (κράνη, μαχαίρια, λοστούς, γαλανόλευκα κοντάρια κ.α.). Αυτό που ακολούθησε ήταν μια από κοινού δολοφονική επίθεση εναντίον των αντιφασιστών. Ήταν τότε που οι δυνάμεις των Μ.Α.Τ. άφησαν τους μαχαιροβγάλτες να περάσουν ανενόχλητοι ανάμεσα τους και να επιτεθούν, με αποτέλεσμα να μαχαιρώσουν δύο άτομα. Στην αντεπίθεση που ακολούθησε, τα Μ.Α.Τ. λειτούργησαν ως ασπίδα προστασίας για τους φασίστες και απάντησαν με ρίψη χημικών. Ακολούθησαν πολύωρες συγκρούσεις, με τους αντιφασίστες να έχουν κατοχυρώσει το χώρο των προπυλαίων, από όπου άλλωστε και είχαν ξεκινήσει.
Ήταν τέτοια η δυναμική και η αποφασιστικότητα των 600 πλέον ατόμων που μάχονταν τους μπάτσους και τους ακροδεξιούς, πού τελικά η φασιστική συγκέντρωση που ήταν προγραμματισμένη για τις 7:00 το απόγευμα ακυρώθηκε κακήν κακώς. Στις 3:00 μ.μ. επιστρατεύτηκε εισαγγελέας στην πλατεία Κολοκοτρώνη όπου βρισκόταν οι ακροδεξιοί για να δώσει το πολύτιμο άλλοθι στους φασίστες (που τόσο χρειάζονταν) για την ακύρωση της συγκέντρωσης τους. Έτσι λοιπόν ο προσχηματικός λόγος για τον οποίο η συγκέντρωση έπρεπε να ακυρωθεί δεν ήταν άλλος από τη διασφάλιση της δημόσιας τάξης. Όμως είναι πλέον κοινωνικά καταγεγραμμένο και κεκτημένο ότι την φασιστομάζωξη την ακύρωσαν στην πράξη όσοι βρέθηκαν εκείνο το Σάββατο στο κέντρο της Αθήνας και συγκρούστηκαν με κράτος και παρακράτος. Και αυτοί δεν ήταν οι επίσημες αριστερές – αντιρατσιστικές οργανώσεις, οι οποίες από νωρίς το πρωί αποχώρησαν αμαχητί από το κέντρο της Αθήνας, επιλέγοντας τα τηλεοπτικά παράθυρα για τις καθιερωμένες και ακίνδυνες καταγγελίες τους...
Ήταν οι αντιφασίστες, άτομα & συλλογικότητες (αριστεριστές, αυτόνομοι, αντιεξουσιαστές, αναρχικοί) που πολεμούν τον φασισμό και τους φυσικούς φορείς του καθημερινά στο δρόμο. Ήταν όλοι αυτοί, τα 600 άτομα, που το απόγευμα του Σαββάτου 2 Φλεβάρη, και έπειτα από μια ολιγόωρη κατάληψη της Πρυτανείας του Πανεπιστημίου Αθηνών, επέλεξαν στις 7:30 να αποχωρήσουν όλοι μαζί με πορεία. Μια πορεία που στο ξεκίνημα της κιόλας χτυπήθηκε απρόκλητα από τα Μ.Α.Τ. τα οποία, αφού έκαναν εκτεταμένη ρίψη χημικών και βομβών κρότου & λάμψης, δείρανε δεκάδες άτομα, ανάμεσα τους ακόμη και περαστικούς… Στη συνέχεια προσαγάγονται 100 άτομα στην Γ.Α.Δ.Α., ενώ δεν είναι λίγοι οι αντιφασίστες που μεταφέρονται βαριά χτυπημένοι σε νοσοκομεία με ασθενοφόρα. Λίγο αργότερα οι προσαχθέντες αφέθησαν ελεύθεροι, πράγμα αναμενόμενο άλλωστε, μιας και δεν υπήρχε ούτε καν για τα προσχήματα καμία "παραβατική" ενέργεια από το σώμα της πορείας. Για τους τύπους και για τη γκρίνια των δημοσιογράφων, σε μια κοπέλα απαγγέλθηκαν 2 πλημμελήματα που σχετίζονται με αντίσταση κατά της αρχής & απόπειρα σωματικής βλάβης. Άλλωστε, τουλάχιστον μέχρι τώρα, η κατηγορία της "έμπρακτης αντιφασιστικής δράσης" δεν υπάρχει...
Το ξύλο και οι προσαγωγές δεν ήταν απλώς η εκδίκηση των μπάτσων για τις πρωινές οδομαχίες. Ήταν κεντρική πολιτική επιλογή με δύο βασικούς σκοπούς: α) να περάσει μέσω τις εικόνας των ξυλοδαρμών το μήνυμα πως η τάξη επανήλθε και πως για ακόμη μια φορά οι "κουκουλοφόροι που πάλι τα σπάσανε" δικαίως τρώνε ξύλο από τα Μ.Α.Τ. και β) ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία φακελώματος ατόμων που είναι επικίνδυνοι για τους φασίστες, άρα επικίνδυνοι και για το κράτος.
Από την πρώτη στιγμή που άρχισαν οι συμπλοκές το πρωί του Σαββάτου, αλλά και για τις επόμενες δύο μέρες τα τηλεοπτικά κανάλια παρουσιάζανε ως πρωτοφανή την συνεργασία μπάτσων-φασιστών, δίνοντας βήμα λόγου σε συνδικαλιστές της αστυνομίας και ακροδεξιούς ηγετίσκους οι οποίοι μάταια προσπαθούσαν να πείσουν το πανελλήνιο ότι καμία συνεργασία μεταξύ τους δεν υπήρξε. Όμως, ούτε πρώτη φορά ήταν που κράτος και παρακράτος πορεύτηκαν μαζί, ούτε και όταν αυτό συμβαίνει αποτελεί κάποιο παράδοξο της δημοκρατίας. Αντίθετα μάλιστα η ύπαρξη, η χρησιμοποίηση των παρακρατικών εφεδρειών και η συνεργασία με αυτές αποτελεί πάγια τακτική και εξωθεσμικό μηχανισμό καταστολής του κράτους.
Οι νεοφασίστες όμως δεν είναι απλώς νοσταλγοί του δικτάτορα Μεταξά, του Γερμανικού Γ΄ Ράιχ και οπαδοί ενός απόλυτα ολοκληρωτικού καθεστώτος: του φασισμού. Ούτε είναι απλώς φορείς αντιλήψεων περί "ανώτερων & κατώτερων φυλών". Είναι οι ίδιοι που ανενόχλητοι επιτίθενται με λοστούς και με μαχαίρια σε μετανάστες, νεολαίους, αριστερούς, αναρχικούς και οποιονδήποτε "διαφορετικό", είναι οι ίδιοι που με τις πλάτες της αστυνομίας πραγματοποιούν επιθέσεις σε ανοιχτούς πολιτικούς – κοινωνικούς χώρους. Οι παρακρατικές επιθέσεις που πραγματοποιήθηκαν το τελευταίο 6μηνό μιλάνε από μόνες τους:
13/07/07: Επίθεση φασιστών σε συγκέντρωση κατοίκων για τον προαστιακό στον Βοτανικό. Κάτοικοι τραυματίζονται, ένας εκ των οποίων με εσωτερικό αιμάτωμα.
04/09/07: Επίθεση με την υπογραφή της Χρυσής Αυγής έγινε στα γραφεία δύο καθηγητών, στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων.
04/09/07: Ομάδα φασιστών τραυματίζουν με σπασμένο γυάλινο τασάκι αντιεξουσιαστή στο μάτι στο Αγρίνιο. Ο αντιεξουσιαστής υποβάλλεται σε απανωτές εγχειρήσεις. Η όραση του εξακολουθεί να βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση.
2-8/10/07: Φασίστες επιτίθενται, 3 φορές μέσα σε μία βδομάδα, σε σπίτια που μένουν πακιστανοί στην περιοχή του Ρέντη. Προκαλούν ζημιές και εκφοβίζουν τους μετανάστες.
24/10/07: Μέλη φασιστικής ομάδας εισβάλουν στο Φυσικό της Πανεπιστημιούπολης Ζωγράφου κατά τη διάρκεια γενικής συνέλευσης. Πετάνε τρικάκια και γράφουν συνθήματα για την "γιορτή" τους στις 27/10. Κατά την έξοδό τους από τη σχολή μαχαιρώνουν στο πόδι αριστερό φοιτητή και εξαφανίζονται. 24/10/07: Φασίστες επιτίθενται σε νέο στη Θεσσαλονίκη, μερικά στενά μακριά από την αυτοοργανωμένη κατάληψη Φάμπρικα Υφανέτ. Τον ρίχνουν από το ποδήλατο και τον χτυπάνε.
27/10/07: Μετά το τέλος "εθνικιστικής γιορτής" στην Κατεχάκη, φασίστες κατευθύνονται στο κέντρο της Αθήνας και μαχαιρώνουν έναν μετανάστη στο Σύνταγμα και ένα άτομο νεαρής ηλικίας στο Θησείο.
30/11/07: 25 με 30 φασίστες επιτίθενται σε σπίτι πακιστανών στο Αιγάλεω. Σπάνε τζάμια και πόρτες, τραυματίζουν σοβαρά τους κατοίκους ενώ δεν διστάζουν να τους απειλήσουν και με όπλο.
11/12/07: Φασίστες ξυλοκοπούν 2 μετανάστες στα Χανιά.
24/12/07: Ο χώρος του Θερσίτη (αυτοδιαχειριζόμενο στέκι στο Ίλιον Αττικής) δέχεται για δεύτερη φορά, η πρώτη ήταν στις 27/06/07, επίθεση με εμπρηστικό μηχανισμό ο οποίος μέσα στα άλλα περιέχει σκάγια και σφαίρες από 38άρι όπλο. Σε αντίθεση με την πρώτη φορά δεν προκαλούνται ιδιαίτερες υλικές ζημιές.
25/12/07: Φασίστες επιτίθενται με μαχαίρια σε 3 νέους στα Εξάρχεια, ένας εκ των οποίων τραυματίζεται σοβαρά.
25/12/07: Παραβιάζονται και σπάζονται γραφεία που στεγάζουν 4 εργατικά σωματεία, τον Σύλλογο Εργαζόμενων στα Φροντιστήρια Καθηγητών-ΣΕΦΚ, το Πανελλαδικό Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών, τον Σύλλογο Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Αττικής και το Σωματείο Σερβιτόρων-Μαγείρων για 5η φορά μέσα σε 2 χρόνια.
27/12/07: 20 φασίστες πυροβολώντας στον αέρα εισβάλλουν σε σπίτια μεταναστών στα Χανιά ξυλοκοπώντας τους άγρια με λοστούς και μαδέρια.
01/01/08: Φασίστες επιτίθενται στη λέσχη Καλλιδρομίου 94 πετώντας μολότοφ την ώρα που πραγματοποιούνταν πρωτοχρονιάτικο πάρτι. Από την επίθεση τραυματίστηκε ελαφρά μία κοπέλα, ενώ προκλήθηκαν μικρές υλικές ζημιές.
04/01/08: Στο στέκι της πρωτοβουλίας κατοίκων νότιων προαστίων Αττικής πραγματοποιείται απόπειρα εμπρησμού με εύφλεκτο υγρό.
06/01/08: Το αυτοδιαχειριζόμενο στέκι στο Πανεπιστήμιο Πειραιά δέχεται επίθεση από αγνώστους που προκαλούν εκτεταμένες υλικές ζημιές.
12/01/08: Φασίστες επιτίθενται σε αναρχικό στη Θεσσαλονίκη προκαλώντας του τραύματα και μώλωπες.
13/01/08: Φασίστας επιτίθεται με μαχαίρι σε μαθητές που κολλάνε αφίσες στους Αμπελόκηπους.
13/01/08: Δεύτερη φασιστική επίθεση σε μετανάστες στο Αιγάλεω. Λίγο μετά τις 10 το βράδυ ομάδα 5 φασιστοειδών επιτέθηκε σε σπίτι πακιστανών μεταναστών με πέτρες και άλλα αντικείμενα σπάζοντας τα τζάμια του κτιρίου. Το ίδιο σπίτι είχε δεχτεί επίθεση και το βράδυ της 30 Νοέμβρη 2007. Οι μπάτσοι, ενώ ειδοποιήθηκαν αμέσως από γείτονες, έφτασαν μετά από μισή ώρα. Ενώ δεν χρειάστηκαν παρά μερικά δευτερόλεπτα για να μαζευτούν 6 περιπολικά και ένα ασφαλίτικο, να απειλήσουν με όπλα και να επιχειρήσουν να συλλάβουν τους αλληλέγγυους προς τους μετανάστες αναρχικούς.
Όπου δεν φτάνουν τα γκλομπ της αστυνομίας, φτάνουν τα μαχαίρια των φασιστών
Σε μια εποχή όπου η επίθεση κράτους και κεφαλαίου εντείνεται (ασφαλιστικό, ελαστική & ανασφαλής εργασία), σε μια εποχή όπου ο έλεγχος και η καταστολή διευρύνονται (κάμερες παρακολούθησης, τρομονόμοι, ανασυγκρότηση της Ε.Υ.Π. και ενασχόλησή της με "εσωτερικά" θέματα), σε μια εποχή τέλος όπου το ελληνικό κράτος οξύνει την βάρβαρη επίθεση του προς τους μετανάστες και τους πρόσφυγες (με ενδεικτικό των κρατικών προθέσεων το σχέδιο "τελική λύση" ενάντια στους Αφγανούς πρόσφυγες στο λιμάνι της Πάτρας), οι παρακρατικές εφεδρείες έχουν σημαντικό ρόλο να επιτελέσουν: Επιτίθενται εκεί και με τρόπους που το επίσημο κράτος δεν μπορεί να πραγματοποιήσει. Επιτίθενται σε χώρους με κοινωνική απεύθυνση που οργανώνονται και έμπρακτα αντιστέκονται. Επιτίθενται σε μετανάστες και σε κάθε τι "ενοχλητικό". Και το επίσημο κράτος τους κλείνει το μάτι.
Τους τελευταίους μήνες είχαμε και στην περιοχή "μας" κρούσματα παρουσίας νεοφασιστικού λόγου. Περιορισμένα μεν, αλλά ικανά να μας φέρουν σε κατάσταση επαγρύπνησης. Έχοντας οπλίσει τις συνειδήσεις μας, ανυπομονούμε να ξαναστείλουμε αυτά τα φαντάσματα της ιστορίας, εδώ και παντού, τώρα και για πάντα, εκεί όπου ανήκουν: στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας.
ΜΠΑΤΣΟΙ, TV, ΝΕΟΝΑΖΙ
ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ
ΔΟΥΛΕΥΟΥΝΕ ΜΑΖΙ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ - ΠΟΡΕΙΑ
ΣΑΒΒΑΤΟ 23 ΦΛΕΒΑΡΗ
ΘΗΣΕΙΟ (ΑΘΗΝΑ), 11 π.μ.
συνέλευση αναρχικών-αντιεξουσιαστών /τριών σε Κοζάνη & Πτολεμαΐδα

Eνάντια στην κρατική και παρακρατική τρομοκρατία

απο την κεντρικη σελιδα του ATHENS INDYMEDIA

Οι παρακρατικές επιθέσεις σε αυτοδιαχειριζόμενους χώρους κοινωνικής αντίστασης και σε μετανάστες δεν είναι τίποτε άλλο παρά η προέκταση της κρατικής καταστολής, των απαγωγών, των καμερών, των βασανισμών, της ποινικοποίησης και δίωξης ενάντια σε κάθε εστία αντίστασης.
Οι δολοφονικές φασιστικές συμμορίες που δρούσαν και δρουν συμπληρωματικά και σε αγαστή συνεργασία με τους κρατικούς φορείς καταστολής στοχοποιούν και επιτίθενται στο πιο ριζοσπαστικό κομμάτι των κοινωνικο-πολιτικών αντιστάσεων.
Φασιστικές επιθέσεις από το Σεπτέμβρη του 2007

[ Αρχείο Indymedia για τον Αντιφασισμό Αρχείο Indymedia για τους μετανάστες ]

φωτογραφιες απο την πορεία αλληλεγγύης στους αφγανους μετανάστες στην Πάτρα

πηγη: ΙΝDYMEDIA PATRAS

σχετικα ling:http://patras.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=749

http://patras.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=752

Ασφαλιστικο-Μπροσούρα της Αντιεξουσιαστικής Αθήνας

Κοινωνικό μέτωποαντίστασης, ρήξης, ανατροπήςΕνάντια:στην αντιασφαλιστική επιδρομήστην ανεργία, στην εργασιακή επισφάλεια και τη νέα φτώχεια στην ιδιωτική και κρατική λεηλασία της δημόσιας περιουσίαςστη μαφία κράτους και κεφαλαίουΟ κοινωνικός και ασφαλιστικός μεσαίωναςΜετωπική επίθεση του καθεστώτος στις κατακτήσεις των εργαζόμενων και του λαού. Καταστρατήγηση δικαιωμάτων και μεγαλύτερη υφαρπαγή του κοινωνικού πλούτου.Μετά από πολύχρονους σκληρούς αγώνες η καθολική δημόσια κοινωνική ασφάλιση για όλους τους εργαζόμενους, τους μετανάστες, τους αγρότες, τους άνεργους, τις νοικοκυρές όχι μόνο δεν κατακτήθηκε και εξακολουθεί να παραμένει το μεγάλο ζητούμενο, αλλά σήμερα βρίσκονται στο στόχαστρο και απειλούνται όλα τα εναπομείναντα στοιχειώδη ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων. Η τωρινή αντιασφαλιστική επίθεση αποτελεί την κορυφή του παγόβουνου μιας καλά σχεδιασμένης συνολικής μετωπικής επίθεσης της «ιερής συμμαχίας» κράτους-κυβέρνησης-κεφάλαιου, που βρίσκεται σε εξέλιξη και τελικό στόχο έχει την υφαρπαγή μεγαλύτερου κομματιού από τον παραγόμενο κοινωνικό πλούτο. Συμπτώματα-όχι τα μόνα- αυτής της επίθεσης είναι οι χιλιάδες απολύσεις, η ιδιωτική και κρατική λεηλασία της δημόσιας περιουσίας (ΟΛΠ, ΟΛΘ, ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ κλπ), η εμπορευματοποίηση της υγείας και της παιδείας. Tο σκηνικό γίνεται ακόμα πιο εφιαλτικό αν προσθέσουμε την υπερεκμετάλλευση των εργαζομένων, τις αδήλωτες απλήρωτες υπερωρίες, τις άθλιες συνθήκες ζωής των μεταναστών, τη λιτότητα, τη βαριά φορολογία των λαϊκών στρωμάτων, τα εκατοντάδες εργατικά «ατυχήματα», την τσιμεντοποίηση των λιγοστών ελεύθερων χώρων πράσινου που έχουν απομείνει, την απρόκλητη βία των ΜΑΤ απέναντι σε απεργούς, διαδηλωτές και μετανάστες, τη συγκάλυψη των σκανδάλων της εξουσίας, αλλά και τις υπερχρεώσεις στις τράπεζες. Με πρωταγωνιστές πάντα τους ίδιους: πολιτικούς, καπιταλιστές, μπάτσους, τραπεζίτες, δικαστές, αφεντικά και νεόπλουτους βαρόνους που δημιουργούν ένα ζοφερό αντιλαϊκό και αντικοινωνικό τοπίο, ενίοτε κυριολεκτικά εγκληματικό, που χειροτερεύει άμεσα τη ζωή των εργαζομένων και του λαού.Αυτό που πραγματικά κυριαρχεί σήμερα είναι η γενικευμένη κοινωνική και εργασιακή ανασφάλεια, η εξαθλίωση, η νέα φτώχεια, η ανεργία, η υποτυπώδης-ανύπαρκτη στην ουσία- υγειονομική περίθαλψη και πρόνοια και η δουλειά μέχρι τα βαθιά γεράματα. Πρόκειται για μια χρόνια αντεργατική αντικοινωνική πολιτική του καθεστώτος, ως αποτέλεσμα της κυριαρχίας της αγοράς, του κέρδους και του οικονομικού ανταγωνισμού. Μια πολιτική που σαρώνει κυριολεκτικά τα εργασιακά, ασφαλιστικά και κοινωνικά δικαιώματα των εργαζομένων και που πριμοδοτεί το «γρηγορόσημο»-φακελάκι στοιβάζοντας το λαό στα γκισέ του ΙΚΑ, του ΟΑΕΔ, της Εργατικής Εστίας, των διάφορων υπηρεσιών και στα ράντζα των νοσοκομείων.Απεναντίας προσφέρει απλόχερα πολλαπλά προνόμια, διευκολύνσεις, ατέλεια και παχυλές συντάξεις στους βουλευτές, στους δικαστές, στους ένστολους, στους ανώτερους κρατικούς κυβερνητικούς υπάλληλους, στους διοικητές οργανισμών και κρατικών επιχειρήσεων. Δηλαδή σε όλον εκείνο τον βορβορώδη συρφετό του σκληρού πυρήνα του καθεστώτος που διαχρονικά εμπλέκεται, στηρίζει, υποθάλπει και αναπαράγει τα πολιτικά και οικονομικά σκάνδαλα της εξουσίας. Η νέα αντιασφαλιστική επιδρομή των κρατούντωνΚαταλήστευση των αποθεματικών των ταμείων, περιορισμός των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων των γυναικών, αύξηση των χρόνων της μισθωτής εργασίας και μείωση των συντάξεων. Η αντιασφαλιστική επιδρομή των σημερινών κυβερνώντων, των βιομηχάνων, των τραπεζιτών και των εφοπλιστών εντάσσεται σε ένα ευρύτερο σχέδιο της πολιτικής εξουσίας, που ξεκίνησε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ (ν. 1759/88, ν. 1902/90, ν. 1976/90, ν. 2084/92, ν. 3029/02 ) και αποσκοπεί στην συνολική κατεδάφιση της υπαρκτής κοινωνικής ασφάλισης. Προμετωπίδα τους είναι ότι «οι Έλληνες πρέπει να δουλεύουν περισσότερο» και «να καταναλώνουν περισσότερο», γιατί «η διάχυση των μισθών στην αγορά συντελεί πολύ περισσότερο από τις επενδύσεις στην αύξηση του ΑΕΠ». Από το καθεστωτικό δίδυμο ΝΔ/ΠΑΣΟΚ έως το ΣΕΒ και από την Ε.Ε έως τους διεθνείς οργανισμούς του ΔΝΤ, του ΟΟΣΑ και της Παγκόσμιας Τράπεζας τα προσχήματα που χρησιμοποιούν όλοι τους είναι κοινά: «κατάρρευση του ασφαλιστικού» και «δημογραφική γήρανση». Με μονομερείς επώδυνες θυσίες μόνο από τους εργαζόμενους. Κοινή παραδοχή όλων τους είναι η μετατροπή του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος σε ατομικοποιημένο και ανταποδοτικό με βάση τις αξίες του αγοραίου κρατισμού. Δηλαδή την αποκλειστική υποχρέωση των ασφαλισμένων να φροντίσουν μόνοι τους για την ασφάλισή τους και το κράτος να διαχειρίζεται και να κλέβει τα ασφαλιστικά ταμεία των εργαζομένων κατά το δοκούν. Στη βάση αυτή, η κυβέρνηση αξιοποιώντας και διευρύνοντας τους αντιασφαλιστικούς νόμους Σιούφα –Ρέππα επιτίθεται στους εργαζόμενους με νέα αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, μείωση των συντάξεων, περιορισμό των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων των γυναικών, αποχαρακτηρισμό των Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων, ενοποίηση των ταμείων προς τα κάτω για την κατάργηση δικαιωμάτων με ταυτόχρονη εισφοροδιαφυγή των αφεντικών. Παράλληλα, εξαιρεί προκλητικά από τη νέα αντιασφαλιστική επίθεση το σκληρό πυρήνα του καθεστώτος, δηλαδή τους ένοπλους φρουρούς του (μπάτσους, στρατιωτικούς, λιμενικούς) και τους δικαστικούς. Ειδικότερα όμως η περαιτέρω αύξηση των ορίων ηλικίας θα κάνει το βίο αβίωτο στους εργαζόμενους γιατί θα σημάνει και την αύξηση της ανεργίας και κατά συνέπεια την αύξηση της «μαύρης» ανασφάλιστης εργασίας, των ελαστικών μορφών εργασίας και της άτυπης απασχόλησης. Με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να βρίσκονται αντιμέτωποι με τον αγριανθρωπισμό του κέρδους και το μονόδρομο που αυτό επιβάλει, να υποβάλλονται συνεχώς σε μισθολογική και φορολογική αφαίμαξη και να σηκώνουν το βάρος των κρατικών «εθνικών στόχων» (ανταγωνιστικότητα, παραγωγικότητα, ανάπτυξη κλπ) με την ακρίβεια, την εργασιακή επισφάλεια-ανασφάλεια, την εργοδοτική και διευθυντική τρομοκρατία, τα ελαστικά ωράρια, τη μερική απασχόληση και τη μερική ζωή τους. Ένας πραγματικός εφιάλτης!Αλήθειες και ψέματα για τα ελλείμματα των ταμείωνΤα αποθεματικά των ταμείων αποτελούν κομμάτι του κοινωνικού πλούτου που έχει παραχθεί αποκλειστικά από τους εργαζόμενους και το λαό. Η χρόνια καταλήστευσή τους αποτελεί διαρκές έγκλημα!Κόντρα στους μύθους και στα ψέματα των κρατούντων, ότι τάχα συνεισφέρουν στην κοινωνική ασφάλιση τα αφεντικά και το κράτος, το σίγουρο είναι ότι το σύνολο της χρηματοδότησής της προέρχεται αποκλειστικά και μόνο από τους εργαζόμενους και το λαό. Γιατί τα χρήματα που προέρχονται από τις όποιες εργοδοτικές εισφορές των αφεντικών, τις εισφορές του κράτους- πάγιες ή μέσω της φορολογίας-, καθώς και οι ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων, αποτελούν χρήματα που τα έχει αποσπάσει από τους εργαζόμενους το κράτος και το κεφάλαιο, στα πλαίσια του ταξικού ανταγωνισμού, και τα διοχετεύει στα ασφαλιστικά ταμεία των εργαζομένων για τη στοιχειώδη-ανύπαρκτη στην ουσία- προστασία από απολύσεις, ανεργία, ασθένειες, ατυχήματα, χηρεία, γηρατειά, ορφάνια. Ώστε να εμφανίζεται η χρηματοδότηση της κοινωνικής ασφάλισης ως τριμερής (κράτος-αφεντικά- εργαζόμενοι). Παράλληλα, το ίδιο το κράτος είναι αυτό που σαν διαχειριστής των αποθεματικών των ταμείων στήνει κερδοσκοπικά παιχνίδια με τα λεφτά των εργαζομένων, είτε τζογάροντάς τα στο χρηματιστήριο, είτε με τα δομημένα ομόλογα, δυο σκάνδαλα που είδαν το φως της δημοσιότητας και που προφανώς δεν είναι τα μόνα. Στην ουσία το κράτος χρησιμοποιεί τα αποθεματικά των ταμείων είτε για το δανεισμό του, είτε για επενδύσεις, είτε για την αγορά στρατιωτικού εξοπλισμού και τη συμμετοχή της Ελλάδας στις νεοταξικές αποικιοκρατικές σταυροφορίες σε Ιράκ, Αφγανιστάν, Κοσσυφοπέδιο. Η δε πολιτική αλητεία των κρατούντων ξεπερνά κάθε όριο όταν καλούν τους εργαζόμενους να ξαναπληρώσουν τις κομπίνες τους, που δημιούργησαν και εξακολουθούν να δημιουργούν το έλλειμμα στα ασφαλιστικά ταμεία. Όταν μάλιστα είναι γνωστό, ότι από το 1950 έως το 1975 κράτος και καπιταλιστές χρωστάνε στα ταμεία 60 δις  από την υποχρεωτική δέσμευση και διαχείριση των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων από την ΤτΕ, για την δανειοδότηση των βιομηχάνων και των εφοπλιστών με μηδαμινό επιτόκιο. Ενώ σήμερα 5,8 δις  είναι η ετήσια εισφοροδιαφυγή των αφεντικών, 8,7 δις  χρωστάει το κράτος, 4 δις  χάθηκαν στο χρηματιστήριο την περίοδο 1999-2002 και 3,2 δις  χρωστάνε οι επιχειρήσεις στο ΙΚΑ. Γιατί το πρόβλημα βρίσκεται ακριβώς εδώ και όχι στην καθεστωτική προπαγάνδα και στα ψέματα ότι τάχα το έλλειμμα δημιουργήθηκε κυρίως λόγω της δυσαναλογίας εργαζομένων προς τους συνταξιούχους και από την «δημογραφική γήρανση». Ιδιαίτερα, όταν υπάρχουν 500.000 άνεργοι και πάνω από 1.000.0000 ημεδαπών και αλλοδαπών, που δουλεύουν με ελαστικές μορφές εργασίας, 4ωρα, δελτία παροχής υπηρεσιών, προγράμματα stage, είναι ανασφάλιστοι.Καμία ανοχή στο καθεστώς και τα στηρίγματά του Εργαζόμενοι και εργαζόμενες τους ξέρετε όλους καλά! Στηρίζονται στην ανοχή σας και γι΄ αυτό σας τρομοκρατούν, σας απολύουν, σας εξαπατούν και σας ξεπουλούν.Ξέρετε τις αλήθειες που εκπροσωπούν:Το Κράτος και οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ ευθύνονται για την προκλητική κατανομή του πλούτου υπέρ των αφεντικών και σε βάρος των λαϊκών κοινωνικών στρωμάτων και των εργαζομένων. Με αποτέλεσμα 2.200.000 άνθρωποι να ζουν στα όρια ή κάτω από το όριο της φτώχειας (21% του πληθυσμού στην Ελλάδα) και το 60% του πληθυσμού να αισθάνεται απειλούμενο από τη φτώχεια και την ανεργία. Για πολλά χρόνια τώρα λυμαίνονται τoν παραγόμενο κοινωνικό πλούτο, ξεπουλούν τη δημόσια περιουσία στις πολυεθνικές εταιρείες και στο κεφάλαιο και διασπαθίζουν το δημόσιο χρήμα. Οικοπεδοποιούν τα δάση και καταστρέφουν τη φύση. Ιδιωτικοποιούν τους κοινωφελείς οργανισμούς, και σπρώχνουν μεγάλα λαϊκά στρώματα στην ανεργία, στην εξαθλίωση και στην ανέχεια. Ευθύνονται για τη βίαιη καταστολή νεολαίων, απεργών, συνταξιούχων, φοιτητών, δασκάλων, λιμενεργατών, αντιφασιστών διαδηλωτών. Παράλληλα, μειώνουν τις κοινωνικές δαπάνες για υγεία, παιδεία, συντάξεις, μισθούς, ενώ δεν διστάζουν να αυξάνουν τις αναπτυξιακές δαπάνες που προορίζονται για τους καπιταλιστές και τα προνόμια, τους μισθούς και τις συντάξεις των βουλευτών και των ένοπλων φρουρών αυτού του καθεστώτος. Οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές με τον πιο απροκάλυπτο τρόπο, απολύουν, εκβιάζουν, τρομοκρατούν, ληστεύουν. Βρίσκουν έδαφος και αλωνίζουν, λόγω της ανυπαρξίας ενός μαζικού απειλητικού εργατικού και κοινωνικού κινήματος. Σε αγαστή συνεργασία με το κράτος αποτελούν και παίζουν το ρόλο της οικονομικής ολιγαρχίας στα πρότυπα των μαφιόζικων οικογενειών. Από κοινού ευθύνονται για τη μεγάλη ληστεία των χρημάτων των εργαζομένων και του λαού από τη δεκαετία του ʼ50, άλλοτε με τα κλεμμένα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων, άλλοτε με τα θαλασσοδάνεια των μηδενικών επιτοκίων και άλλοτε με την εισφοροδιαφυγή και την προκλητική φοροαπαλλαγή τους. Με την προκλητική πριμοδότησή τους από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, αυξάνουν συνεχώς τα κέρδη τους, αδιαφορώντας για τις άθλιες συνθήκες εργασίας και υγιεινής που εντείνουν τα εργατικά «ατυχήματα»-δολοφονίες. Είναι αδίστακτοι! Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι ο πλουτισμός τους. Γι΄ αυτό διατηρούν χαμηλούς τους μισθούς των εργαζομένων, οι οποίοι για να τα βγάλουν πέρα προσφεύγουν στις πιστωτικές κάρτες και στον δανεισμό (στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια). Και εξαιτίας αυτής της σύγχρονης εγκληματικής τοκογλυφίας μεγάλα τμήματα λαϊκών στρωμάτων οδηγούνται στην ανέχεια και στο περιθώριο.Τα κρατικά συνδικάτα των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ διαπραγματεύονται τα ψίχουλα σαν αντιστάθμισμα για τον ιδρώτα και το αίμα των εργατών που χύνεται άφθονο στα εργοτάξια, στις οικοδομές, στα λιμάνια. Είναι προσαρμοσμένα στο άρμα της «εθνικής ανάπτυξης», της αύξησης της παραγωγικότητας, της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων, της αγοράς, των βιώσιμων λύσεων και γι΄ αυτό συνυπεύθυνα για την χειροτέρεψη της κατάστασης των εργαζομένων και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Αντί να γίνουν απειλητικά για τα αφεντικά με ισχυρές διεκδικήσεις, λειτουργούν ως διαχειριστές της εκμετάλλευσης των εργαζόμενων, ως διασφαλιστές της εργασιακής και κοινωνικής ειρήνης και ως διαμεσολαβητές κάθε είδους διευκολύνσεων. Ταυτίζονται και αποτελούν τον καλύτερο σύμβουλο και χειροκροτητή της εκάστοτε κυβέρνησης και του Υπουργείου ʽΑπασχόλησηςʼ, συμμετέχοντας επί χρήμασι οι εκπρόσωποί τους σε κάθε είδους μικτές επιτροπές και υποεπιτροπές των υπουργείων και των οργανισμών. Σέρνονται από διάλογο σε διάλογο, υπογράφουν συμβάσεις πείνας, και υιοθετούν τη γραμμή των κυβερνήσεων και του κεφαλαίου. Επεφύλαξαν θερμή υποδοχή σε αντεργατικούς αντιασφαλιστικούς νόμους, όπως αυτόν του Ρέππα και στο τζογάρισμα των αποθεματικών στο χρηματιστήριο, που αποτελούσε πάγια θέση τους, με αποτέλεσμα οι κυβερνώντες να το κατοχυρώσουν και θεσμικά (ν. 2076/92, 2335/95, 2676/99, 2992/2002) και να το κάνουν πράξη. Θυμίζουμε ότι ο τωρινός πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γ. Παναγόπουλος, στο συνέδριό της, παρότι έγινε μετά το ξέσπασμα του σκανδάλου των δομημένων ομολόγων, ξαναϋπερασπίστηκε με πάθος το τζογάρισμα των αποθεματικών...αρκεί να γίνεται λέει από την ΑΕΔΑΚ του ΙΚΑ!! Αλλά και η ΓΣΕΕ Πολυζωγόπουλου, στην Εθνική Συνδιάσκεψη για το ασφαλιστικό το 2001, ήταν αυτή που πρότεινε το «μικτό ασφαλιστικό σύστημα», που αποτελούσε πάγια θέση της για πάνω από μια δεκαετία., σύμφωνα με την οποία η κύρια σύνταξη θα παραμείνει αναδιανεμητική, αλλά η επικουρική θα είναι κεφαλαιοποιητική και η επαγγελματική τμήμα της. Χαρακτηριστική όμως είναι η ευκολία των κρατικών συνδικαλιστών με την οποία μετακινούνται από τους συνδικαλιστικούς θώκους, στους διευθυντικούς θώκους της δημόσιας διοίκησης και στους υπουργικούς και βουλευτικούς θώκους. Η καθεστωτική κοινοβουλευτική αριστερά μαζί με τις κομματικές παρατάξεις της (Α.Π, ΠΑΜΕ/ΕΣΑΚ-ΔΕΕ), αποκοιμίζει, αποβλακώνει και απογοητεύει τους εργαζόμενους. Υποτιμά τη σημασία των αγώνων για το άμεσο και καθημερινό και δεν οργανώνει αποφασιστικούς μαζικούς νικηφόρους αγώνες. Αρνείται την ανάπτυξη της άμεσης συλλογικής αντίστασης και δράσης και συκοφαντεί την ακηδεμόνευτη δράση των εργαζομένων, των φοιτητών και της κοινωνίας. Δεν συγκρούεται με τα αφεντικά, δε δημιουργεί συνθήκες ρήξης και δεν εμπιστεύεται τους εργαζόμενους. Προτιμά να εξαντλεί τη δράση της στη «μάχη» των ψήφων και των κουπονιών, στο καπέλωμα των αγώνων, στους διαδρόμους της βουλής και στους ανώδυνους για τα αφεντικά κομματικοκεντρικούς περιπάτους της και καθώς φαίνεται είναι ιδεολογικά έτοιμη να κυβερνήσει και να γίνει ο νέος δυνάστης και καταπιεστής του λαού, είτε με την κεντροαριστερή εκδοχή της «κυβερνώσας αριστεράς» του ΣΥΝ, είτε στα πλαίσια του καπιταλισμού με τους συμμάχους του για «ριζικές αλλαγές στην οικονομία και στην εξουσία» που ευαγγελίζεται το ΚΚΕ. Μοναδική ελπίδα οι ακηδεμόνευτοι αγώνες «Ούτε ΠΑΜΕ ούτε ΓΣΣΕ. Στα χέρια σου οι αγώνες, αντίσταση λαέ.» Ώστε να αναδειχθεί η πραγματική δύναμη του λαού! Που «όταν είναι το αμόνι ξέρει να κρατάει και όταν είναι το σφυρί ξέρει να χτυπάει».Απέναντι στην αντεργατική αντικοινωνική επέλαση της κρατικής κυβερνητικής εξουσίας είναι επιτακτική ανάγκη οι εργαζόμενοι, οι νεολαίοι και οι λαϊκές κοινωνικές ομάδες να αντιδράσουν άμεσα και καταλυτικά. Ώστε να μην οδηγηθούν στον συμβιβασμό , στη μοιρολατρεία και στη συναίνεση. Αλλά αντίθετα να βγουν θαρρετά στο προσκήνιο παίρνοντας τους αγώνες και τη ζωή τους στα χέρια τους, αρνούμενοι τους «κοινωνικούς διάλογους»-απάτη. Είναι αδιαμφισβήτητο ότι το τρίπτυχο ασφαλιστικό - εργασία - ανεργία αποτελεί αιτία πολέμου και σημείο αιχμής της σύγκρουσης μεταξύ κυβέρνησης και εργαζομένων για όλο το επόμενο διάστημα. Η απάντηση πρέπει να είναι συνολική και συνάμα επιθετική. Σε ευθεία ρήξη με όλες τις καθεστωτικές δυνάμεις, την κρατική κυβερνητική πολιτική, το κεφάλαιο. Σε ρήξη με τα υποταγμένα κρατικά συνδικάτα των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ που χρόνια τώρα παζαρεύουν τη χειροτέρευση της κατάστασης των εργαζομένων. Η «αγωνιστικότητά» τους για το ασφαλιστικό δεν πρέπει να μας ξεγελά. Στην ουσία εξαναγκάστηκαν να κηρύξουν τις 24ωρες γενικές απεργίες της 12ης Δεκεμβρίου και της 13ης Φλεβάρη κάτω από την αφόρητη πίεση των αυτοοργανωμένων πρωτοβουλιών δεκάδων πρωτοβάθμιων σωματείων και της ολοένα και αυξανόμενης λαϊκής κατακραυγής. Αλλά σε αντιπαράθεση και με την πολιτική του ΠΑΜΕ και τους κομματικοκεντρικούς επιταφίους του, που σκοπό έχουν την ενσωμάτωση, τη χειραγώγηση και τον έλεγχο της εργατικής διαμαρτυρίας σε ακίνδυνους, για την αντεργατική πολιτική των κυβερνώντων και την καθεστωτική κυριαρχία, δρόμους. Τα περιθώρια των αυταπατών για τις λύσεις που δίνουν οι κομματικές και συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες του καθεστώτος γίνονται όλο και πιο στενά, όλο και πιο αδιέξοδα. Όσο πιο μεγάλη γίνεται η επίθεση της καθεστωτικής εκμετάλλευσης, άλλο τόσο πιο έντονη γίνεται και η διαπραγμάτευση της ήττας απʼ αυτές τις γραφειοκρατίες. Τα ψίχουλα δεν αρκούν για να βαφτίσουμε την ήττα νίκη. Έχουμε ανάγκη για πραγματικές νίκες κι αυτές δεν μπορεί να τις πραγματοποιήσει κανείς άλλος πέρα από τους ίδιους τους εργαζόμενους. Πόλεμο στον πόλεμο των αφεντικώνΑπεργίες, διαδηλώσεις και καταλήψεις παντού! Όλοι στους δρόμους του αγώνα και της λαϊκής οργής. Όχι άλλη ήττα για τους εργαζόμενους, το λαό και την κοινωνία.Η αντίσταση και η αποτροπή της αντιασφαλιστικής επιδρομής αποτελεί μια κεντρική πολιτική και κοινωνική μάχη που θα καθορίσει πολλές εξελίξεις στο επίπεδο του κοινωνικού ανταγωνισμού. Αν νικήσει η συμμαχία κράτους-κυβέρνησης-κεφαλαίου οι όροι ζωής μας θα χειροτερέψουν σε πολύ μεγάλο βαθμό. Αν όμως οι εργαζόμενοι μπουν μαχητικά στο προσκήνιο, με τη δημιουργία ενός ευρύτερου κοινωνικού μετώπου αντίστασης – ρήξης- ανατροπής και ανακόψουν αυτή την επίθεση των αφεντικών τότε μπορούν να επιφέρουν ρωγμές και αναταράξεις στο καθεστώς και να πετύχουν πραγματικές ουσιαστικές νίκες. Με ενισχυμένες τις εργατικές και λαϊκές Συνελεύσεις Βάσης και διατηρώντας ζωντανή την προηγούμενη εμπειρία των κινηματικών πολύβουων διεργασιών και συλλαλητηρίων η μάχη ενάντια στην αντιασφαλιστική επιδρομή μπορεί και πρέπει να πάρει μετωπικό χαρακτήρα. Η ύπαρξη και η ανάπτυξη της άμεσης συλλογικής αντίστασης και δράσης, καθώς κι ενός μεγάλου λαϊκού ξεσηκωμού, με την μεταφορά της πάλης από τις Συνελεύσεις Βάσης στους δρόμους του κοινοβουλίου και των υπουργείων, μπορεί να τους σταματήσει! Οι επόμενες μάχες είναι μπροστά και πρέπει να είμαστε όλοι εκεί χωρίς προαπαιτούμενα και δογματικά κολάρα. Η συλλογική δράση και η αλληλεγγύη είναι το όπλο και η δύναμή όλων των εργαζομένων και του λαού! Ανταποδίδουμε τα χτυπήματα της κυβέρνησης, του κράτους και του κεφαλαίου με μαζικούς όρους. Αγωνιζόμαστε μέχρι τη νίκη με ασυμβίβαστους αγώνες διάρκειας, που θα βασίζονται στην αυτοοργάνωση, στην αντιϊεραρχία, στις αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες των Συνελεύσεων Βάσης των Σωματείων-Συλλόγων-Ενώσεων και τον συντονισμό τους και στο μάχιμο βηματισμό των Πρωτοβουλιών κοινής δράσης για τη μάχη του ασφαλιστικού, των ανοιχτών Συνελεύσεων ανέργων, επισφαλών εργαζομένων και της Πρωτοβουλίας συντονισμού των πρωτοβάθμιων σωματείων. Απαιτώντας μια σύνταξη για όλους, κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων (Σιούφα, Ρέππα), πλήρη ασφαλιστική κάλυψη και υγειονομική περίθαλψη όλων των εργαζομένων, των ανέργων και των μεταναστών. Αλλά και λόγω του ολοένα και αυξανόμενου κοινωνικού πλούτου που οι εργαζόμενοι παράγουν, που καταλήγει όμως στα χέρια μιας μικρής μειοψηφίας αδίστακτων ολιγαρχών, είναι αναγκαία η επιθετική απαίτηση όχι της αύξησης, όπως διατυμπανίζουν οι καθεστωτικοί κράχτες, αλλά αντίθετα της μείωσης των χρόνων εργασίας, της αύξησης των μισθών και των συντάξεων και της κατάργησης όλων των εργατικών ασφαλιστικών εισφορών, ώστε να καλυτερέψουν οι συνθήκες ζωής των εργαζομένων και του λαού. Aντιλαμβανόμενοι την αντίσταση στην αντιασφαλιστική επίθεση ως ένα ζήτημα όχι διαχειριστικό, αλλά ως ένα ζήτημα κοινωνικών συσχετισμών που κρίνεται στους δρόμους, αυτή πρέπει να φτάσει μέχρι τον σκληρό πυρήνα του καπιταλισμού και του κράτους, ώστε οι εργαζόμενοι να διεκδικήσουν μαζικά αυτά που τους ανήκουν. Επανακτώντας κομμάτια του κοινωνικού πλούτου, ώστε να μειωθεί η ανασφάλεια της καθημερινής μας ζωής. Για να κατακτηθεί η πραγματική κοινωνική ασφάλιση, που όλοι οι άνθρωποι θα νοιώθουν προστασία και σιγουριά και δεν θα είναι εργαλεία παραγωγής για την αύξηση των κερδών των αφεντικών. ΚΑΘΟΛΙΚΗ, ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ(εργαζόμενους, άνεργους, μετανάστες, αγρότες, νοικοκυρές..)*ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΤΗ ΖΩΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣΔε χαρίζουμε τίποτα σε κανέναν! Ο αγώνας συνεχίζεται μέχρι την τελική νίκη! Αντιεξουσιαστική Κίνηση ΑθήναςΦλεβάρης 2008
πηγη:http://www.resistance2003.gr/el/texts/text.php?id=174

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ 2-2-2008

Μια ακομα προσεγγιση στα γεγονοτα της 2/2/08.

Ειχε δημοσιευτει σαν ανακοινωση στο δημοσιευμα:http://omnniasuntcommunia.blogspot.com/2008/02/blog-post_03.html.

δυστηχως "διελαθε" της προσοχης μας χαμενο μεσα σε αλλες ανακοινωσεις συλλογικοτητων που σταλθηκαν και δημοσιευτηκαν.

Κριναμε πως εστω ετεροχρονισμενα πρεπει η ανακοινωση της αντιεθνικιστικης κινησης να δημοσιοποιηθει ξεχωριστα.Και ιδου το κειμενο απο το σαιτ της ΑΝΤΙΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ:

ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ 2-2-2008

Η τρομοκρατική επιχείρηση των ναζιστών υπερπατριωτών της Χρυσής Αυγής και της Ελληνικής Αστυνομίας στις 2 του Φλεβάρη ενάντια στους αντιφασίστες και αντιεθνικιστές της αριστεράς και του αντιεξουσιαστικού-αναρχικού χώρου, με αφορμή την απόπειρα των τελευταίων να εμποδίσουν μια ακόμη γιορτή μίσους και προτροπής για πόλεμο με την γειτονική Τουρκία, αν μη τι άλλο, αποτέλεσε ένα κορυφαίο μάθημα για την απειλή που αντιπροσωπεύει για την ελληνική κοινωνία ο εθνικισμός. Ένας εθνικισμός, όπως ο ελληνικός, που έχει στο ενεργητικό του τόσα ειδεχθή εγκλήματα, όχι μόνο στο παρελθόν όπως η κατακτητική μικρασιατική εκστρατεία, η φασιστική δικτατορία του Μεταξά, η συνεργασία με τον γερμανικό στρατό κατοχής (1941-1944), η επταετής στρατιωτική δικτατορία 1967-1974 και ο πόλεμος στην Κύπρο, αλλά και πρόσφατα, όπως η συμμετοχή των πιο αφοσιωμένων Ελλήνων εθνικιστών στην γενοκτονία της βοσνιακής πόλης Σρεμπρένιτσα.
Η πρόθεση των αντιφασιστών-αντιεθνικιστών της αριστεράς και του αντιεξουσιαστικού-αναρχικού χώρου να εμποδίσουν την πολεμική γιορτή μίσους των υπερπατριωτών της Χρυσής Αυγής υπήρξε απόλυτα δικιολογήμενη, λαμβανόμενης υπ’ όψη της πρόσφατης τρομοκρατικής δράσης των υπερπατριωτών ενάντια σε μετανάστες και σε πολλά νεολαιίστικα στέκια και χώρους αντιφασιστικών και αντιρατσιστικών συλλογικοτήτων.
Στην διάρκεια της παραπάνω τρομοκρατικής επιχείρησης η ναζιστική οργάνωση Χρυσή Αυγή κατάφερε να αποδώσει στην ελληνική σημαία το πραγματικό της νόημα: Ένα σύμβολο που η δύναμή του και η χρησιμότητα του έγκειται στην βία που αυτό μπορεί να εμπνεύσει και να ασκήσει. Το σε τι χρησιμεύει σήμερα η σημαία, το νοιώσανε καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο όσοι, κατά την συνδυασμένη επίθεση της αστυνομίας και των ναζιστών, ξυλοκοπήθηκαν άγρια από τα παλούκια των ναζιστών που ήτανε τυλιγμένα με ελληνικές σημαίες.
Η ναζιστική οργάνωση Χρυσή Αυγή κατάφερε επίσης να αποκαλύψει με τον πιο επεισοδιακό τρόπο το τι εννοούν όσοι κόπτονται για την πατρίδα και πλειοδοτούν υπέρ του πατριωτισμού: Την βίαιη επιβολή της τρομοκρατίας του κράτους απέναντι στους υπηκόους του. Γιατί το πόσο υποκριτική είναι η αγάπη των ακραιφνών πατριωτών της Χρυσής Αυγής προς την πατρίδα τους, φαίνεται ξεκάθαρα από το γεγονός ότι αυτοί οι πατριώτες υπερασπίζονται με πάθος τον ναζισμό, του οποίου θύμα υπήρξε η Ελλάδα από το 1941 ως το 1944. Ο πατριωτισμός τους είναι ο πατριωτισμός των δωσίλογων και των τσολιάδων(ταγμάτων ασφαλείας, γνωστών και σαν γερμανοτσολιάδων) της γερμανικής κατοχής.
Το πόσο οι ακραιφνείς εθνικιστές της Χρυσής Αυγής υπερασπίζονται την Ελλάδα και τους συμπατριώτες τους φαίνεται καθαρά από το γεγονός ότι ο πατριωτισμός τους συμπυκνώνεται στην προσπάθειά τους να οδηγήσουν τους Έλληνες σε κατακτητικό πόλεμο προς την γειτονική μας Τουρκία για την ανάκτηση των ψευδεπίγραφων «χαμένων πατρίδων», έναν πόλεμο που θα έχει ανυπολόγιστες καταστροφικές συνέπειες σε νεκρούς, τραυματίες και υλικές καταστροφές, για τους Έλληνες, λόγω της τεράστιας εξέλιξης των οπλικών συστημάτων και της πολεμικής τεχνολογίας γενικότερα. Συνέπειες ασύλληπτα πιο καταστροφικές από αυτές της αποτυχημένης κατακτητικής μικρασιατικής εκστρατείας του 1919-1922.
Η ταύτιση του φασισμού με τον πατριωτισμό-εθνικισμό, την οποία επέδειξε με τόσο επεισοδιακό τρόπο, για μια ακόμη φορά, η Χρυσή Αυγή, όπως και η ναζιστική τρομοκρατία που απαραίτητα προκύπτει από αυτήν την ταύτιση, αναδεικνύουν την ζωτική, για την ειρήνη και τα ηθικά και υλικά συμφέροντα της κοινωνίας, αναγκαιότητα και επικαιρότητα του αντιεθνικισμού.
Η Αντιεθνικιστική Κίνηση θεωρεί την σύζευξη του αντιφασισμού-αντιρατσισμού με τον αντιεθνικισμό, όπως αυτή εκφράστηκε από την άρνηση των αντιφασιστών-αντιρατσιστών-αντιεθνικιστών να επιτρέψουν μια ακόμη προκλητική, τρομοκρατική, εθνικιστική γιορτή μίσους στις 2 Φλεβάρη, σαν κορυφαία στιγμή του αντιφασιστικού-αντιεθνικιστικού κινήματος.
Στο πρόσωπο εκείνων των αντιφασιστών-αντιεθνικιστών που αντιτάχτηκαν στουςτρομοκράτες-πογκρομιστές της Χρυσής Αυγής και την αστυνομία που τους κάλυπτε και συμμετείχε στην επίθεση κατά των αντιφασιστών, τα θύματα του ελληνικού φασισμού είδαν επιτέλους να αναπτύσσεται μία πολιτική δύναμη αποφασισμένη να αγωνιστεί σοβαρά ενάντια στην φασιστική τρομοκρατία που έχει σαν σημαία τον εθνικισμό και σαν κοινωνική πρακτική τον ρατσισμό.
Η καθαρά απρόκλητη και τρομοκρατική επίθεση της αστυνομίας στους διαδηλωτές που επιχείρησαν να κάνουν ειρηνική πορεία από τα Προπύλαια ως τα Εξάρχεια, μετά την αποχώρησή τους από τα κεντρικά γραφεία του Πανεπιστήμιου της Αθήνας, όπου είχαν καταφύγει μερικές ώρες νωρίτερα για να γλυτώσουν από τα χημικά της αστυνομίας, καθώς και το όργιο βίας σε βάρος των άοπλων διαδηλωτών που ακολούθησε, αποκαλύπτουν το πόσο κόστισε στους φασίστες υπερπατριώτες, μέσα και έξω από την αστυνομία, η καταρράκωση της εικόνας της παντοδυναμίας τους εξαιτίας της αποτυχίας τους να πραγματοποιήσουν την εθνικιστική γιορτή μίσους τους.
Το μήνυμα που χωρίς να το καταλάβουν περάσανε σ’ όλη την Ελλάδα τα Μ.Μ.Ε., ότι οι κορυφαίοι εθνικιστές, όπως οι Χρυσαυγίτες είναι αδίστακτοι μαχαιροβγάλτες τραμπούκοι που στηρίζονται στην συνεργασία τους με το πιο κατασταλτικό σώμα της Ελληνικής Αστυνομίας, αποτελεί επιβεβαίωση της κεντρικής σημασίας που έχει για το ευρύτερο κοινωνικό-ανταγωνιστικό προς την εξουσία κίνημα ο αντιεθνικισμός. Η Αντιεθνικιστική Κίνηση προσυπογράφει και επαυξάνει υπέρ του συνθήματος που κυριάρχησε στην πρόσφατη κορύφωση του αντιφασιστικού αντιεθνικιστικού αγώνα στις 2-2-2008: «Στον δρόμο, στον δρόμο, να σπάσουμε τον τρόμο». Όσον αφορά δε την κάλυψη των τρομοκρατών φασιστών-εθνικιστών και αστυνομικών από τα κρατικά και όποια ιδιωτικά Μ.Μ.Ε., τα οποία σιγοντάρουν τον ναζισμό και στοχοποιούν τους αγωνιστές που παλεύουν με αυτοθυσία ενάντιά του, η Αντιεθνικιστική Κίνηση αποδέχεται και αναγνωρίζει την ευστοχία του συνθήματος που κραυγάζανε τα θύματα της απρόκλητης επίθεσης της αστυνομίας, το βράδυ του Σαββάτου: «Μπάτσοι-ΤV-Νεοναζι,, όλα τα καθάρματα δουλεύουνε μαζί!».

πηγη:http://www.sitemaker.gr/antiethnikistik/assets/anakoinositisantiethnikistisgiagegonota02022008.doc